تهیهکننده «قایقسواری در تهران»: اصل جشنواره است و هجمهها فراموش میشود
روحالله سهرابی، تهیهکننده فیلم «قایقسواری در تهران»، در ویژه برنامه SNNTV جشنواره فیلم فجر بر اهمیت حضور فیلم در جشنواره تأکید کرد.
اهمیت جشنواره فیلم فجر از دید تهیهکننده «قایقسواری در تهران»
روحالله سهرابی، تهیهکننده فیلم سینمایی «قایقسواری در تهران»، در حاشیه چهلوچهارمین دوره جشنواره فیلم فجر، در گفتگو با ویژه برنامه SNNTV بر اهمیت جشنواره به عنوان ویترین اصلی سینما تأکید کرد. او در پاسخ به حواشی و انتقاداتی که ممکن است پیرامون یک اثر یا بازیگر شکل بگیرد، اظهار داشت که تمرکز اصلی باید بر حضور فیلم در جایگاه اصلیاش یعنی جشنواره باشد. سهرابی معتقد است که اینگونه هجمهها و انتقادات معمولاً زودگذر هستند و فراموش میشوند، اما نقش جشنواره به عنوان محلی برای دیدهشدن آثار مهمتر از این حواشی است.
نقد بر انتقاد از بازیگران باسابقه
تهیهکننده اشاره کرد که ایراد گرفتن یا «نسخهپیچیدن» برای بازیگرانی که سالها سابقه درخشان در جشنوارهها داشتهاند، رویکردی نادرست است. این اظهارات نشاندهنده دیدگاه او نسبت به حفظ احترام به هنرمندان و تمرکز بر کیفیت هنری اثر به جای پرداختن به مسائل فرعی است. او جشنواره را محلی برای عرضه دستاوردهای سینمایی دانست، جایی که فیلمها باید فارغ از جنجالها مورد ارزیابی قرار گیرند.
تأکید بر جایگاه ویترین جشنواره
به گفته سهرابی، ویترین اصلی سینما، جشنواره فیلم فجر است و این رویداد محلی برای نمایش دستاوردهای سینمایی کشور محسوب میشود. این دیدگاه بر اهمیت نقش جشنوارهها در معرفی استعدادها و آثار جدید به مخاطبان و اهالی سینما تأکید دارد. وی ضمن بیاهمیت خواندن حواشی، بیان کرد که اصل ماجرا، همواره حضور فیلم در این رویداد مهم بوده است.
- اولویتبندی حضور فیلم در جشنواره به جای پرداخت به حواشی.
- انتقاد از ایجاد جنجالهای غیرضروری پیرامون بازیگران شناختهشده.
- جشنواره فیلم فجر، محلی برای ویترین و نمایش دستاوردهای سینمایی.
- اشاره به زودگذر بودن هجمههای رسانهای و ماندگاری اهمیت جشنواره.
«نسخهپیچیدن به بازیگری که سالها در جشنواره حضور پررنگ داشته، درست نیست.»
«اصل ماجرا حضور فیلم در جشنواره است؛ جشنواره ویترین یک...»
در نهایت، سهرابی با نگاهی رو به آینده، بر اهمیت حفظ تمرکز بر پویایی سینمای ملی از طریق بسترهایی مانند جشنواره تأکید کرد و معتقد است که حواشی ایجاد شده تنها موجب انحراف توجه از هدف اصلی یعنی ارزیابی کیفی آثار میشود.
