پاسخ روزنامه دولت به شایعات درباره مخالفت رهبر انقلاب با مذاکرات عمان

بررسی ادعای مخالفت رهبری با مذاکرات عمان

بحث آغاز مذاکرات ایران و آمریکا از طریق نماینده عمان، به سرعت با واکنش‌هایی از سوی برخی جریان‌های سیاسی مواجه شد. این واکنش‌ها، در حالی که مستقیماً رئیس‌جمهور را هدف انتقاد قرار می‌دادند، تلاش داشتند تا یک دوقطبی معنادار میان دیدگاه‌های رئیس‌جمهوری و آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر معظم انقلاب، در مورد اصل مذاکره القا کنند. روزنامه دولت (ایران) در پاسخ به این ادعاها، به نقل از سایت‌های منتقد، نقل قول‌هایی را برجسته کرد که بر اساس آن‌ها مذاکره با آمریکا نه تنها بی‌سود بلکه ضررآور است و اصرار بر این مسیر را عبور از خطوط قرمز ترسیم شده توسط ولی فقیه دانسته‌اند. این جریان معتقد است که کلید حل مشکلات در «قوی شدن» است، نه مذاکرات، و مسیر دیپلماسی به «تحقیر ملی» ختم خواهد شد.

تناقض در مواضع سیاسی و خط خبری

نکته قابل تأمل، «تغافل» برخی نیروهای سیاسی به مختصات تصمیم‌سازی در جمهوری اسلامی ایران است. این گروه‌ها، مذاکره با آمریکا را تصمیمی صرفاً دولتی جلوه داده و با زیر سؤال بردن اصل گفت‌وگوها، سعی در القای زاویه میان دولت و رهبری دارند. این اقدام در حالی است که تاریخ نشان می‌دهد تصمیمات کلان سیاست خارجی، از جمله مذاکرات پیشین، پس از تصویب در شورای عالی امنیت ملی اتخاذ گردیده است. رئیس‌جمهور پیشین نیز پیش‌تر صراحتاً اعلام کرده بود که در راستای صحبت‌های رهبر معظم انقلاب در مورد عدم مذاکره با آمریکا حرکت خواهد کرد، که این موضوع تأکیدی بر عدم وجود دوگانگی است.

«وقتی رهبری صراحتاً می‌فرمایند «مذاکره با آمریکا نه تنها سودی ندارد بلکه ضرر هم دارد» و «مذاکره با این دولت عاقلانه و شرافتمندانه نیست»...»

اهمیت انسجام ملی در سیاست خارجی

القای تفاوت دیدگاه میان دولت و رهبری در شرایط کنونی، تبعات جبران‌ناپذیری دارد؛ چرا که تمرکز اصلی رهبر انقلاب بر حفظ و تقویت اتحاد مقدس ملی و حمایت از خدمتگزاران کشور است. سیاست خارجی نباید عرصه‌ای برای تسویه‌حساب‌های جناحی باشد. در شرایطی که عقلانیت حکم می‌کند که از مذاکره‌کنندگان ایرانی حمایت یکپارچه صورت گیرد، مانور دادن بر ادعاهای خودساخته، نه تنها منفعتی برای ملت ندارد، بلکه زمینه را برای برداشت‌های سویی فراهم می‌کند که بدخواهان ایران بر روی آن سرمایه‌گذاری می‌کنند و آن را نشانه‌ای از نبود انسجام داخلی جلوه می‌دهند.

• تصمیم‌گیری برای مذاکره، تصمیم نظام جمهوری اسلامی ایران است.
• تأمین منافع کشور از راه دیپلماسی، مأموریت دولت و وزارت خارجه است.
• دیپلماسی در کنار و مقوم توانمندی‌های دفاعی عمل می‌کند، نه رقیب آن‌ها.
• تأکید رهبری بر حمایت از رئیس‌جمهور پرتلاش نشان‌دهنده حمایت از مسیر کلی نظام است.
• هرگونه دو قطبی‌سازی حول مسائل کلان در تضاد با توصیه‌های رهبری برای حفظ انسجام است.

«همه باید از خدمتگزاران کشور بویژه رئیس جمهور پرتلاش حمایت کنند.»