آصفی: همزمان با میز مذاکره، دستمان روی ماشه قرار دارد
سخنگوی پیشین وزارت امور خارجه: از جنگ ۱۲ روزه قویتر شدهایم، احتمال حمله نظامی کم است و هدف آمریکا جنگ روانی است.
مواضع وزارت خارجه در مذاکرات و وضعیت نظامی کنونی
سخنگوی پیشین وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در اظهاراتی مهم، موقعیت کنونی کشور را در عرصه دیپلماسی و نظامی تشریح کرد. او تأکید کرد که ایران امروز در یک موقعیت دوگانه قرار دارد: از یک سو، پشت میز مذاکره نشسته است و از سوی دیگر، آمادگی دفاعی خود را حفظ کرده و “دستمان روی ماشه است”. این موضع نشان دهنده استراتژی "مذاکره با قدرت" است که در آن، توانمندیهای دفاعی به عنوان اهرم فشاری در مذاکرات استفاده میشود.
وی با اشاره به مقایسه شرایط کنونی با گذشته، به “جنگ ۱۲ روزه” اشاره کرد و افزود که ایران از آن دوران به مراتب قویتر شده است. این قدرت افزون شده نه تنها جنبه نظامی دارد، بلکه در حوزه دیپلماتیک نیز محسوس است. این تحلیل نشان میدهد که ایران با اعتماد به نفس بیشتری در عرصه بینالمللی حاضر شده است و تهدیدات خارجی را کمتر جدی میگیرد.
ارزیابی تهدید نظامی و جنگ روانی آمریکا
آصفی احتمال وقوع حمله نظامی مستقیم توسط طرفهای مقابل، به ویژه آمریکا، را کم دانست. او معتقد است که اولویت اصلی دشمنان کنونی، درگیر کردن ایران در یک جنگ نظامی نیست، بلکه هدف اصلی آنها “جنگ روانی” است. این جنگ روانی با هدف تأثیرگذاری بر افکار عمومی و ایجاد بیثباتی داخلی صورت میگیرد. او اذعان کرد که این ترفند روانی “تا حدی موفق شده است”، اما مهمتر از آن، مردم به “زندگی خود ادامه دهند” و تحت تأثیر این فشارها قرار نگیرند. این جمله بر اهمیت پایداری و تداوم عادی حیات اجتماعی در برابر فشارهای خارجی تأکید میکند.
- موضع ایران در مذاکرات مبتنی بر حفظ توان دفاعی است.
- قدرت نظامی فعلی ایران نسبت به مقاطع گذشته به شکل قابل ملاحظهای افزایش یافته است.
- تهدید اصلی خارجی، جنگ نظامی نیست، بلکه جنگ روانی عملیاتی شده است.
- تداوم زندگی عادی مردم نشاندهنده شکست نسبی تلاشهای روانی دشمن است.
- حفظ آمادگی دفاعی به موازات تلاشهای دیپلماتیک، یک اصل اساسی است.
“ما امروز از یک طرف سر میز مذاکره هستیم و از طرف دیگر دستمان روی ماشه است.”
“از جنگ ۱۲ روزه به مراتب قویتر شدهایم.”
در نهایت، این گفتگو بر این نکته تمرکز دارد که سیاست خارجی ایران بر پایههای قدرت ملی، از جمله پیشرفتهای نظامی و توان بازدارندگی، استوار است. مذاکره زیر سایه قدرت دفاعی انجام میشود تا نتایج مطلوبتری حاصل گردد و فشار روانی دشمن نتواند اراده ملی را تحت الشعاع قرار دهد.

