انتشار رمان «بی‌زبانی»: جستجوی سرنوشت پدری مهاجر افغانستانی در ایران

انتشار رمان «بی‌زبانی» و رازهای گذشته

رمان «بی‌زبانی» اثر احمد مدقق، اثری چندلایه است که داستان جوانی افغانستانی از نسل دوم مهاجرت در ایران را روایت می‌کند که زندگی‌اش تحت تأثیر ناپدید شدن مرموز پدرش قرار می‌گیرد. این اثر که اخیراً توسط نشر معارف به بازار نشر عرضه شده است، تنها یک داستان خانوادگی نیست، بلکه سفری عمیق به تاریخ معاصر افغانستان و ایران و بررسی روابط پیچیده خانوادگی و سایه‌های سنگین گذشته است. داستان با گم شدن پدر راوی که پس از تجربیات تلخ سیاسی و زندان در کابل به ایران مهاجرت کرده بود، آغاز می‌شود و راوی را وادار به جستجویی پرچالش می‌کند.

شخصیت اصلی در این مسیر با حاج موسی، هم‌رزم قدیمی پدرش همراه می‌شود. حاج موسی کلیدهایی از گذشته پدر و ابهامات موجود را در اختیار دارد، و این همراهی آن‌ها را به سفری در شهرهای مختلف ایران می‌کشاند. داستان به موازات جستجو در زمان حال، به گذشته پدر از طریق دفترچه‌ای خاطرات او سرک می‌کشد و فعالیت‌های سیاسی او در کابل، دستگیری‌اش، و ارتباطش با شخصیت‌هایی چون شیخ یزدان (پدربزرگ راوی) را آشکار می‌سازد. این فلش‌بک‌ها لایه‌هایی از درگیری‌ها و دشمنی‌های سیاسی و خانوادگی ریشه‌دار را نمایان می‌سازند.

محورهای اصلی داستان

• جستجو و هویت: تلاش راوی برای یافتن پدر و کشف حقیقت گذشته‌ای که بر زندگی او سایه افکنده است.
• پیچیدگی‌های مهاجرت: بازنمایی زندگی نسل دوم مهاجران افغانستانی در ایران و تأثیرات دوران پرآشوب گذشته.
• روابط عاطفی: رابطه راوی با نامزدش شکریه که خود تحت تأثیر مشکلات خانوادگی و اتهامات قرار دارد، به داستان بُعد عاشقانه و چالش اعتماد می‌بخشد.
• افشاگری‌های گذشته: دیدار با هم‌رزمان قدیمی پدر که اطلاعاتی درباره دلایل آزادی او از زندان می‌دهند.
• حقیقت نهایی: رسیدن به موسی‌آباد و رویارویی با شخصیت‌هایی که حقیقت تلخ سرنوشت پدر را آشکار می‌سازند.

«بی‌زبانی»، رمانی درباره سکوت‌های طولانی، رازهای مگو و تلاش برای فهمیدن گذشته‌ای است که سایه‌اش بر زندگی حال سنگینی می‌کند.

نویسنده با نثری روان، تأثیرات عمیق رویدادهای سیاسی و اجتماعی بر زندگی فردی و خانوادگی را به تصویر می‌کشد. این رمان مفاهیمی چون هویت، حافظه، حقیقت و عدالت را مورد کاوش قرار می‌دهد و نشان می‌دهد که درک زمان حال مستلزم سفر به تاریک‌ترین زوایای گذشته است. نام رمان، «بی‌زبانی»، اشاره‌ای است به ناگفته‌هایی که روابط را طولانی‌مدت تحت تأثیر قرار داده بودند و اکنون در آستانه شکسته شدن هستند.