خضریان: دلیل ضرورت انقلاب اسلامی، ترجیح پهلوی بهاییها بر مسلمانان بود
علی خضریان، نماینده مجلس، دلیل ضرورت انقلاب اسلامی را ترجیح نیروهای بهایی بر مردم مسلمان ایران توسط حکومت پهلوی دانست و به نقش پررنگ بهاییها در پروژه استعماری اشاره کرد.
ضرورت انقلاب اسلامی از منظر ترجیح بهاییها توسط پهلوی
علی خضریان، نماینده مجلس شورای اسلامی، با تأکید بر یکی از دلایل اساسی ضرورت انقلاب اسلامی، به نقش محوری و ترجیح نیروهای بهایی بر مردم مسلمان ایران در دوران حکومت پهلوی اشاره کرد. وی استدلال نمود که این اولویتبندی نشاندهنده یک وابستگی سیاسی عمیق میان دربار پهلوی و فرقه بهاییت بوده است، امری که تاریخ آن را به روشنی اثبات میکند. به گفته خضریان، بهاییها به عنوان مهمترین شریک سیاسی پهلوی عمل میکردند.
این ادعا فراتر از مسائل صرفاً داخلی است و به نقش این جریان در طرحهای بزرگتر استعماری اشاره دارد. خضریان معتقد است که مشاهده نقش برجسته بهاییان در پروژه استعماری موسوم به “نوپهلوی” نیز گواه روشنی بر پیوند عمیق بین این دو جریان است. این نگاه نشان میدهد که بخش قابل توجهی از ساختار قدرت و اجرای سیاستها در دوران پهلوی، تحت تأثیر نفوذ این گروه قرار داشت که دیدگاههای متفاوتی با اکثریت جامعه مسلمان ایران داشتند.
ادعای وابستگی سیاسی و استعماری
بر اساس اظهارات نماینده مجلس، محوریت شریک سیاسی پهلوی بودن بهاییها، یکی از مفصلهای تاریخ معاصر ایران است. این وابستگی سیاسی صرفاً به حوزه مدیریت داخلی محدود نمیشد، بلکه ابعاد ضد ملی و استعماری نیز پیدا کرده بود. انتخاب نیروهای بهایی برای پستها و جایگاههای حساس، در حالی که بخش اعظم جمعیت ایران مسلمان بودند، زمینه نارضایتیهای گستردهای را فراهم آورد که در نهایت به وقوع انقلاب منجر شد.
نقاط کلیدی مطرح شده توسط خضریان:
- بهاییها مهمترین شریک سیاسی حکومت پهلوی بودند.
- ترجیح نیروهای بهایی بر اکثریت مسلمانان، یکی از دلایل اصلی انقلاب اسلامی محسوب میشود.
- نقش پررنگ بهاییان در “پروژه استعماری نوپهلوی” قابل مشاهده است.
- این وضعیت نشاندهنده وابستگیهای ساختاری در دوران پهلوی بود.
«یکی دیگر از دلایل ضرورت انقلاب اسلامی را میبایست در ترجیح نیروهای بهایی بر مردم مسلمان ایران در دوران پهلوی دانست.»
«به شهادت تاریخ، بهاییها مهمترین شریک سیاسی پهلوی بودند.»
در مجموع، تحلیل نماینده مجلس بر این محور استوار است که سیاستهای تبعیضآمیز و جهتدار حکومت پهلوی در حمایت از یک اقلیت خاص در برابر اکثریت مردم مسلمان، زمینهساز مشروعیتزدایی کامل از نظام پادشاهی و افزایش تقاضای عمومی برای یک تغییر بنیادین مانند انقلاب اسلامی شد.
