فرمانده نیروی هوایی ارتش: گفت‌وگو در سایه تهدید پذیرفته نیست

تأکید فرمانده نهاجا بر بازدارندگی فعال و دیپلماسی

امیر سرتیپ خلبان بهمن بهمرد، فرمانده نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، در دیداری با مستشاران خارجی، بر موضع اصولی ایران در زمینه مذاکرات تأکید نمود. ایشان بیان داشتند که جمهوری اسلامی ایران همواره از دیپلماسی به عنوان ابزاری برای ایجاد ثبات منطقه‌ای و بین‌المللی استقبال می‌کند. این موضع نشان‌دهنده رویکردی دوگانه در سیاست خارجی کشور است که بر اساس آن، آمادگی دفاعی پشتیبان دیپلماسی مؤثر است.

نیروهای مسلح ایران با انجام بازنگری هوشمندانه در دکترین دفاعی، تحولی بزرگ در رویکرد امنیتی خود ایجاد کرده‌اند. این بازنگری باعث شده است که رویکرد دفاعی از اتکای صرف به واکنش‌های تدافعی، به سمت بازدارندگی فعال و آفند ارتقاء یابد. این ارتقاء توانمندی‌های نظامی، نه تنها ماهیت بازدارنده نیروهای مسلح را حفظ می‌کند، بلکه به عنوان پشتوانه‌ای قدرتمند برای دیپلماسی کشور عمل می‌نماید.

عدم پذیرش مذاکره تحت فشار و تهدید

نکته محوری سخنان فرمانده نهاجا این بود که توانمندی‌های دفاعی تضمین‌کننده این امر است که هیچ گفت‌وگویی در سایه تهدید متحمل نخواهد بود. فشار خارجی و تهدید نظامی، هرگز نمی‌تواند مبنایی برای مذاکره باشد که به بهای امنیت و منافع ملی تمام شود. این موضع قاطعانه، نشان‌دهنده این است که هرگونه تعامل سیاسی باید بر پایه احترام متقابل و در فضایی عاری از اجبار انجام پذیرد.

• بازنگری در دکترین دفاعی نیروهای مسلح رویکردی از دفاع صرف به بازدارندگی فعال و آفند را دنبال می‌کند.
• دیپلماسی ایران همواره در جهت حفظ ثبات منطقه‌ای و بین‌المللی فعال است.
• توانمندی‌های دفاعی به عنوان تضمین‌کننده عدم پذیرش مذاکره تحت سایه تهدید عمل می‌کنند.
• امنیت و منافع ملی ایران، خط قرمز در هر گونه تعامل خارجی است.
• استفاده از ابزارهای مختلف دفاعی به عنوان پشتوانه سیاست خارجی کشور.

“این توانمندی، پشتوانه ی دیپلماسی کشور و تضمین کننده ی آن است که هیچ گفت و گویی در سایه تهدید و هیچ فشاری به بهای امنیت و منافع ملی پذیرفته نخواهد شد.”

فرمانده نیروی هوایی ارتش با تأکید بر قدرت بازدارندگی کشور، بر موضع ثابت ایران مبنی بر مذاکره شفاف و محترمانه تأکید کرد، مذاکراتی که در آن، اقتدار ملی و امنیت زیر سؤال نرود. این دیدگاه نشان می‌دهد که پیش‌شرط هرگونه گفتگو، پذیرش حاکمیت و عدم اعمال فشار خارجی است.