بیانیه مشترک اندیشمندان ایرانی و آمریکایی در ستایش صلح و عدم خشونت
گروهی از علمای دینی و اندیشمندان ایرانی و آمریکایی بیانیهای در حمایت از صلح صادر کردند و بر ضرورت ایستادگی شجاعانه در برابر خشونت و تجاوز تأکید نمودند.
دفاع اندیشمندان ایرانی و غربی از صلح و پرهیز از جنگ
گروهی از علمای دینی، صاحبنظران و اندیشمندان برجسته از ایالات متحده آمریکا و ایران، بیانیهای مشترک در حمایت از صلح و مخالفت با جنگ صادر کردهاند. این بیانیه که به امضای شخصیتهایی چون رضا داوری اردکانی، غلامرضا اعوانی، و مصطفی محقق داماد رسیده است، در شرایط کنونی که جهان با تهدید منازعات مسلحانه مواجه است، اهمیت ویژهای پیدا میکند. اندیشمندان با ابراز همدردی عمیق با تمامی قربانیان جنگ و ستم، از رهبران دولتها خواستهاند تا پیش از وقوع فجایع بزرگتر، گامهای عملی و مشخصی در مسیر آشتی و مصالحه بردارند. تأکید اصلی بر این است که نقش رهبران دینی در زمانه کنونی، خاموش کردن شعلههای دشمنی و نفرت و گسترش حسن نیت و نیکخواهی میان ملتهاست؛ اعتمادی که ریشه در متون مقدس مشترک دارد.
ضرورتهای صلح پایدار و کرامت انسانی
صلح واقعی تنها توقف درگیریها نیست، بلکه مستلزم همکاری فراتر از اختلافات برای مقابله با چالشهای جهانی مانند بیعدالتی، فقر، تخریب محیط زیست و تهدیدهای سلامت عمومی است. این بیانیه به طور مشخص بر مسئولیت اخلاقی رهبران دینی تأکید میکند که باید با استفاده از اقتدار اخلاقی خود، صاحبان قدرت سیاسی را به مخالفت با هرگونه تجاوز و استبداد، به رسمیت شناختن حقوق دیگران و پاسداری از حقوق بشر جهانی فراخوانند. محور اساسی این فراخوان، تکیه بر قاعده زرین است: «با دیگران چنان رفتار کن که دوست داری با تو رفتار شود»، اصلی که به پیامبران ابراهیم، موسی، عیسی و محمد (ص) منسوب شده است.
- رهبران دینی باید شجاعانه در دفاع از کرامت انسانی و روشهای غیرخشونتآمیز حل منازعات بایستند.
- اعتماد متقابل باید با تکیه بر ریشههای مشترک دینی میان جوامع شکل گیرد.
- همکاری فراتر از مرزهای سیاسی برای مقابله با فقر و بیعدالتی ضروری است.
- عدم اقدام در برابر منازعات خشونتآمیز میتواند منجر به گسترش وحشت و ویرانی شود.
- امضاکنندگان آمادگی خود را برای همکاری با دولتها و سازمانهای جامعه مدنی جهت فراهم کردن زمینه صلح اعلام کردهاند.
«اکنون زمان آن است که رهبران دینی در سراسر جهان اقدامات معنادار و سازندهای برای دستیابی به صلحی پایدار انجام دهند و شعلههای دشمنی و نفرت را خاموش سازند.»
«ما نمیتوانیم اجازه دهیم چنین چیزی رخ دهد. ما آمادهایم با دولتها، دیگر جوامع دینی و سازمانهای جامعه مدنی همکاری کنیم تا زمینه صلح و همکاری واقعی را فراهم آوریم، بهگونهای که امید بر بدبینی و ناامیدی غلبه کند.»
این بیانیه بلندپروازانه نهتنها هشداری جدی نسبت به خطرات جنگهای منطقهای است، بلکه الگویی از تعامل سازنده میان متفکران دو تمدن بزرگ را ترسیم میکند. امید است این تلاش هماهنگ، فراتر از مرزهای ملی، جهانی امنتر و شکوفاتر را برای نسلهای آتی تضمین کند.
