بررسی بوگاتی گالیبیه؛ خودروی فوقلوکس فراموش شده بوگاتی
بوگاتی گالیبیه، یک پروژه سدان/لیفتبک لوکس با موتور W۱۶ و ۱۰۰۰ اسب بخار قدرت بود که در سال ۲۰۰۹ معرفی شد اما هرگز به مرحله تولید انبوه نرسید.
بوگاتی گالیبیه: رؤیای سدان فوقلوکس موتور جلو
در میان تاریخچهی فولکسواگن و محصولات خاص آن در موزه اتواشتات ولفسبورگ، خودرویی به نام بوگاتی گالیبیه (Bugatti Galibier) به عنوان یک پروژه جاهطلبانه و فراموش شده، همچنان جذابیت خود را حفظ کرده است. گالیبیه که در سال ۲۰۰۹ رونمایی شد، تلاشی بود برای ادغام قدرت ابرخودروها با راحتی و فضای یک لیموزین لوکس و چهار نفره. این پروژه بر پایه شاسی بنتلی آرناژ شکل گرفت اما از نظر مهندسی، هویتی کاملاً مستقل داشت.
یکی از بزرگترین تحولات در گالیبیه، تغییر محل قرارگیری پیشرانه بود. برخلاف ویرون که موتور W۱۶ آن در وسط قرار داشت، گالیبیه از یک موتور W۱۶ هشت لیتری در قسمت جلو بهره میبرد؛ تصمیمی که آن را به یک گرندتورر قدرتمند تبدیل میکرد. این موتور، بهجای چهار توربوشارژر ویرون، از دو سوپرشارژر استفاده میکرد تا پاسخدهی بهتری در رانندگی روزمره داشته باشد و حدود ۱۰۰۰ اسب بخار قدرت تولید میکرد. همچنین، قابلیت استفاده از سوخت اتانول نیز در طراحی اولیه آن لحاظ شده بود که نشاندهنده رویکرد آیندهنگرانه مهندسان بود.
طراحی و تجملات بینظیر کابین
از نظر ظاهری، گالیبیه یک سدان لوکس با فرم لیفتبک بود، به این معنی که در پشتی به همراه شیشه باز میشد تا دسترسی به فضای بار تسهیل گردد. در حالی که پورشه پانامرا نیز در همان دوره عرضه شد، گالیبیه قصد داشت لوکسگرایی را به سطحی کاملاً متفاوت ببرد. فضای داخلی کابین مملو از چرم مرغوب و حجم گستردهای از چوب صیقلی بود که حس یک سالن مجلل را القا میکرد.
از نظر تکنولوژی، گالیبیه پذیرای نمایشگرهای دیجیتال بود؛ یک کیلومترشمار بزرگ دیجیتال پشت فرمان و یک نمایشگر لمسی در کنسول مرکزی دیده میشد. ویژگی منحصربهفرد کابین نیز، ساعتی مکانیکی به ارزش ۱۰۰ هزار دلار بود که قابلیت جدا شدن از داشبورد و تبدیل شدن به یک ساعت مچی را داشت.
دلایل توقف تولید و میراث آن
با وجود تمام نوآوریها، بوگاتی تصمیم گرفت گالیبیه را به تولید انبوه نرساند. مدیران برند نگران بودند که عرضه یک سدان لوکس، هویت تعریف شده بوگاتی که بر پایهی ابرخودروهای دو نفره (مانند ویرون) استوار بود را کمرنگ کند. این تصمیم ریسک تجاری بزرگی محسوب میشد در حالی که فروش ویرون هنوز ادامه داشت.
“مدیران برند نگران بودند که عرضه یک سدان لوکس، هویت بوگاتی را که با ویرون تعریف شده بود، کمرنگ کند.”
اگرچه گالیبیه هرگز به خیابانها راه نیافت، ایده یک بوگاتی چهاردر قدرتمند با موتور عظیم، همچنان زنده است. با توجه به موفقیتهای اخیر برند در مدلهای جدیدتر، این امید وجود دارد که روح گالیبیه در قالب یک سدان فوقلوکس مدرن، در آینده بازگردد.
- گالیبیه بر پایه شاسی بنتلی آرناژ ساخته شد اما از موتور W۱۶ استفاده کرد.
- پیشرانه در جلو قرار داشت و از دو سوپرشارژر بهره میبرد.
- طراحی آن ترکیبی از یک سدان لوکس و لیفتبک بود.
- کابین دارای چرم فراوان، چوب صیقلی و یک ساعت مکانیکی جداشونده بود.
- توقف تولید به دلیل نگرانی از تأثیر بر هویت برند بوگاتی صورت گرفت.


