نقد روزنامه اصولگرا بر پایان بیشکوه جشنواره فیلم فجر چهلوچهارم
ارزیابی کیفیت ضعیف و اجرایی جشنواره فیلم فجر چهلوچهارم بر اساس گزارش یک روزنامه اصولگرا؛ از فیلم افتتاحیه معمولی تا نشستهای خبری جنجالی.
ارزیابی عملکرد جشنواره فیلم فجر چهلوچهارم
چهلوچهارمین دوره جشنواره فیلم فجر با اتمام نمایش فیلمهای منتخب، به کار خود پایان داد و طبق ارزیابی روزنامه خراسان (اصولگرا)، این رویداد سینمایی با کیفیت اجرایی و سینمایی ضعیفتری نسبت به دوره قبل به کار خود خاتمه داد. این در حالی است که انتظار میرفت پس از رونق نسبی سال گذشته، روند رو به رشد ادامه یابد. افتتاحیه جشنواره با انیمیشن “نگهبانان خورشید” که اثری معمولی و کمرمق توصیف شد، شروعی سوت و کور داشت که برخلاف رویه مرسوم رویدادهای جهانی برای استفاده از آثار برجسته در افتتاحیه بود. ضعف کیفی فیلمها یکی از بزرگترین انتقادات بود؛ بهطوری که از میان ۳۳ فیلم شرکتکننده، تعداد فیلمهای ماندگار صفر و آثار آبرومند بین یک تا دو مورد برآورد شد، در حالی که استاندارد سنتی شامل یک یا دو فیلم فراموشنشدنی و شش تا هفت فیلم استاندارد است.
بحران کیفیت و فیلمهای ارگانی
بخش قابل توجهی از فیلمهای جشنواره امسال حول مفاهیم استراتژیک مانند جنگ، نفوذ، خرابکاری و فساد اقتصادی ساخته شده بودند که غالباً به دلیل کیفیت تولید فاجعهبار، به کمدیهای ناخواسته تبدیل شدند. این روند، حضور “فیلمهای ارگانی سطحی” را تقویت کرده است. با توجه به حذف هیئت انتخاب و سپردن مسئولیت به دبیر جشنواره، انتظار میرود وی به طور شفاف پاسخگوی انتخابها باشد و تمهیداتی برای جداسازی آثار فرمایشی از محصولات سینمایی اصیل اتخاذ شود؛ رویدادی که پیشتر میزبان فیلمهایی چون “جدایی نادر از سیمین” و “خانه پدری” بوده است.
شمشیر دولبه نشستهای خبری
جشنواره چهلوچهارم احتمالاً بیشتر به نشستهای خبری جنجالی و پرشورش به یاد خواهد ماند. آفت اصلی این نشستها، “هیجانزدگی” و تبدیل شدن آنها به صحنههایی برای “زندهباد و مردهباد گفتن” یا بیان جملات آتشین برای کسب بازدید بیشتر در شبکههای اجتماعی بود. این فضا باعث شده برخی سینماگران نیز برای وایرال شدن، موضعگیریهای غیرحرفهای اتخاذ کنند، در حالی که شأن رسانهای این جلسات حکم میکند که محتوای تولیدی باید فکری و تحلیلی باشد نه سطحی.
- برگزاری مراسم بزرگداشت برای پیشکسوتانی چون منوچهر محمدی و آزیتا لاچینی، از نکات مثبت اجرایی جشنواره بود که فرصتی برای ارج نهادن به هنرمندان باسابقه فراهم کرد.
- اضافه کردن فیلمهای کوتاه و مستند به چرخه نمایش فیلمهای بلند، اقدامی نمایشی و تزیینی تلقی شد که تنها به سردرگمی مخاطبان انجامید و نیازی به رنگ و لعاب دادن به جشنواره با این ترفندها وجود نداشت.
- ضعف در اطلاعرسانی و شلختگی مدیریتی از همان ابتدا، شامل نحوه انتخاب اهالی رسانه و تغییرات مکرر در جدول اکران، مشهود بود.
- پایانبندی جشنواره با اکران فیلمهای ضعیف و بیرمق مانند «جهان مبهم هاتف» و «استخر» (که نشست خبریاش هم برگزار نشد)، وضعیت تاسفباری برای آخرین روز رقم زد.
“این ضعف، زمانی بیشتر به چشم میآید که به خاطر بیاوریم جشنواره چهلوسوم، پس از چند سال رکود، سال گذشته توانسته بود تا حدی رونق را به مهمترین رویداد سینمایی ایران بازگرداند.”
“شان نشست خبری اهالی سینما با اصحاب رسانه در کاخ جشنواره فیلم فجر اجل از آن است که با هر جمله زرد و دستمالیشدهای، حضاری که منطقا باید مشغول تولید محتوا یا انعکاس آن یا لااقل اندیشیدن باشند، کف و سوت بزنند.”
