ادعای صدراعظم آلمان: ایجاد قویترین ارتش اروپا توسط برلین
صدراعظم آلمان در کنفرانس امنیتی مونیخ اعلام کرد که نظم جهانی پیشین از بین رفته و آلمان در صدد است تا قویترین ارتش قاره اروپا را تشکیل دهد. این سخنان بر تغییرات ژئوپلیتیک تأکید دارد.

ارتش آلمان به عنوان قویترین نیروی نظامی اروپا
فردریش مرتس، صدراعظم آلمان، در مراسم افتتاحیه کنفرانس امنیتی مونیخ بر تغییرات بنیادین در ساختار نظام بینالملل تأکید کرد و اظهار داشت که نظم جهانی پس از جنگ جهانی دوم که بر پایه رهبری ایالات متحده شکل گرفته بود، پایان یافته است. او اذعان داشت که چالشهای جدیدی، از جمله بازنگریطلبی خشن روسیه و رشد نظامی و اقتصادی چین، نظم پیشین را زیر سؤال بردهاند. مرتس اعلام کرد که آلمان در حال سرمایهگذاری برای تقویت جناح شرقی ناتو و تبدیل ارتش خود به قویترین ارتش اروپا است. این رویکرد نشاندهنده عزیمت برلین از رویکرد پیشین تکیه بر امنیت واشنگتن و آمادگی برای فداکاری در جهت حفظ آزادی در اروپا است.
تحولات ژئوپلیتیک و تغییر نظم جهانی
صدراعظم آلمان چالشهای جدیدی را مطرح کرد که مستلزم تغییر جهتگیریهای استراتژیک است. وی به جنگ اوکراین به عنوان نمونهای از اقدامات بیرحمانه روسیه اشاره کرد و رشد چین را به عنوان عاملی که به دنبال رهبری جهانی و بازتعریف نظم به نفع خود است، مورد انتقاد قرار داد. به گفته مرتس، چین ممکن است در آینده از نظر نظامی همتراز با آمریکا شود، اما همزمان از وابستگی دیگر کشورها بهرهبرداری میکند.
- آلمان متعهد به تبدیل شدن به قدرت نظامی برتر در اروپا است.
- نظم جهانی متاثر از سلطه آمریکا به پایان رسیده و شاهد رقابت قدرتهای بزرگ هستیم.
- تقویت نظامی آلمان شامل افزایش توانمندی در زمینههای نظامی و اقتصادی است.
- سخنرانی در شرایطی بیان شد که نگرانیها درباره امنیت اروپا و رقابتهای ژئوپلیتیک تشدید شده است.
- چین به دنبال اعمال نفوذ رهبری در شکلدهی آینده جهان است.
مرتس اظهار داشت: «نظم پس از جنگ جهانی دوم، که تحت سلطه آمریکا شکل گرفته و به اروپا این امکان را داده بود که «در سایه امنیت واشنگتن از تاریخ جهان استراحت کند»، اکنون به پایان رسیده است.»
وی همچنین هشدار داد: «چین به طور نظاممند از وابستگی دیگر کشورها بهرهبرداری میکند و در حال بازتعریف نظم بینالمللی به نفع خود است.»
در مجموع، محور سخنرانی صدراعظم آلمان بر مسئولیتپذیری بیشتر اروپا، به ویژه آلمان، در تأمین امنیت منطقهای و افزایش توان نظامی در مواجهه با تهدیدات ناشی از تغییر موازنه قدرتهای جهانی متمرکز بود.




