تحلیل فرصت از دست رفته پرسپولیس در دقیقه ۴۴ بازی با ملوان
بررسی یک صحنه از بازی پرسپولیس و ملوان که نشاندهنده مشکل اصلی سرخپوشان در گلزنی و ترس بازیکنان از ضربه نهایی است.
تحلیل مشکل گلزنی تیم پرسپولیس
تحلیل عملکرد تیم فوتبال پرسپولیس به ویژه پس از شکست مقابل ملوان، نشان میدهد که یک معضل اساسی در این تیم وجود دارد که در لحظات حیاتی گلزنی نمایان میشود. این مشکل نه در تاکتیکهای دفاعی یا خط میانی، بلکه در ترس از نهایی کردن حملات خلاصه میشود. برای درک عمق این مشکل، کافی است فرصت مسلم گلزنی در دقیقه ۴۴ نیمه اول بازی با ملوان مرور شود. در این صحنه، پس از پاس بلند میلاد محمدی، علیپور در موقعیت تک به تک با دروازهبان قرار گرفت اما به جای شوت، اقدام به دریبل کرد. توپ به زاویه بسته رفت و در نهایت به محمودی پاس داده شد که او نیز به جای شوت، دوباره اقدام به دریبل کرد. حتی سرگیف که در زاویه مناسب قرار داشت، پاس به عقب داد و ضربه نهایی سروش بلوکه شد.
این سلسله اقدامات، گویای یک بیماری روانی-تیمی در تبدیل موقعیتها به گل است. زمانی که دو بازیکن مهاجم، چه باتجربه (علیپور) و چه جوان (محمودی)، به جای شلیک مستقیم به دروازه، ترجیح میدهند توپ را به عقب پاس بدهند، نشاندهنده عدم خودخواهی ذاتی مهاجم و فشار روانی زیاد بر آنها است. در فوتبال سطح بالا، مهاجمان موفق باید درصدهای موفقیت ۶۰ درصدی را هم به گل تبدیل کنند، اما ترس از خراب کردن توپ در بازیکنان پرسپولیس مانع از انجام وظیفه اصلیشان میشود.
- ترس از ضربه نهایی: اصلیترین معضل، خودداری مهاجمان پرسپولیس از شلیک مستقیم به دروازه حریف است.
- پاس به عقب: پاسهای علیپور و محمودی به عقب به جای حرکت در عرض یا رو به جلو، نشاندهنده عدم اعتماد به نفس در موقعیت نهایی است.
- اهمیت حقیقت: تلاش برای توجیه این پاسها تحت عنوان «روحیه تیمی بالا» یا «همکاری»، گمراه کننده است و مانع از ریشهیابی و حل مشکل میشود.
- مقایسه با رقبا: این نوع مدیریت مشکل که حقیقت را پنهان میکند، در گذشته کمکی به تیمهای رقیب (نظیر استقلال) نکرده و به پرسپولیس نیز نخواهد کرد.
«وقتی تیمی چنین فرصت مسلمی برای گلزنی را اینگونه از دست میدهد، یعنی بیمار است.»
«از آن بدتر، اینکه دو حملهور پرسپولیس از شلیک مستقیم به دروازه حریف ترسیدند.»
نتیجهگیری این است که تا زمانی که کادر فنی و بازیکنان با حقیقت ترس از گلزنی روبرو نشوند و برای غلبه بر فشار روانی ناشی از آن اقدام نکنند، تکرار چنین ناکامیهایی در بازیهای حساس اجتنابناپذیر خواهد بود. تیم باید آموزش ببیند که چگونه در موقعیتهای حساس، تصمیم قاطع بگیرد و از پاسهای خطرناک به عقب صرفنظر کند.
