شترداری؛ ستون پایدار معیشت عشایر در سیستان و بلوچستان

شترداری: راهبرد معیشتی پایدار برای عشایر

شترداری در سیستان و بلوچستان به‌عنوان یک الگوی پایدار اقتصادی برای عشایر این منطقه در شرایط خشکسالی‌های پی‌درپی تثبیت شده است. مقاومت بالای شتر در برابر کم‌آبی و گرما، هزینه نگهداری پایین و توانایی تبدیل علوفه بیابانی به محصولات باارزشی مثل گوشت قرمز و شیر، این حیوان را به محور اصلی دامداری مناطق گرم و خشک تبدیل کرده است. استان سیستان و بلوچستان با داشتن حدود ۷۲ هزار نفر شتر، رتبه نخست شترداری در کشور را داراست و بخش نصرت‌آباد زاهدان یکی از کانون‌های مهم این فعالیت به شمار می‌رود.

• شترداری ۲۵ درصد از نیاز گوشت قرمز شهر زاهدان را تأمین می‌کند
• بیش از ۵۰۰۰ نفر شتر در اختیار عشایر شهرستان زاهدان است
• حدود ۱۵۰ خانوار در بخش نصرت‌آباد مستقیم از شترداری امرارمعاش می‌کنند
• خشکسالی‌های اخیر باعث گرایش دامداران از دام سبک به شترداری شده است
• شترداری به‌عنوان یک شغل موروثی، سرمایه اصلی نسل‌های آینده عشایر است

رضا مصطفایی، مدیر امور عشایر زاهدان: “شتر حیوانی مقاوم، کم‌هزینه و پربازده است که می‌تواند در سخت‌ترین شرایط اقلیمی زنده بماند.”

قنبر بلوچ، ساربان با سابقه: “اگر شتر نبود، خیلی از ما عشایر نمی‌توانستیم سرپا بمانیم. دام سبک با این بی‌آبی دوام نمی‌آورد.”

حمایت‌های بیشتر از جمله تسهیل دسترسی به خدمات دامپزشکی، تقویت بازار فروش و بهبود حمل‌ونقل می‌تواند شترداری را از فعالیتی سنتی به صنعتی پایدار تبدیل کند که هم اشتغال‌زایی می‌کند و هم امنیت غذایی منطقه را تضمین می‌نماید.