هاتف علیمردانی: سینمای شاعرانه مربوط به دیدن است نه تماشا کردن
کارگاه کارگردانی فیلمهای شاعرانه با حضور هاتف علیمردانی در شیراز برگزار شد. او به تشریح ویژگیهای سینمای شاعرانه و ارتباط آن با شعر و تجربیات شخصی پرداخت.
سینمای شاعرانه از نگاه هاتف علیمردانی
هاتف علیمردانی در کارگاه «کارگردانی فیلمهای شاعرانه» که در مجموعه سینمایی هنر شهر آفتاب شیراز برگزار شد، به تعریف و تشریح سینمای شاعرانه پرداخت. او تأکید کرد که این گونه سینمایی بیش از آنکه قصهمحور باشد، به احساس و ریتم وابسته است و نمونههای بارز آن را سینمای عباس کیارستمی، شهیدثالث و فدریکو فلینی دانست.
- سینمای شاعرانه از روایت کلاسیک فاصله میگیرد
- این سینما مبتنی بر تجربهگرایی و بیان احساسات فیلمساز است
- ارتباط عمیقی بین شعر و سینما در آثار علیمردانی وجود دارد
- بازیگر به عنوان واسطه انتقال احساسات بین کارگردان و تماشاگر عمل میکند
- فهم مشترک بین بازیگر، کارگردان و نویسنده از اهمیت ویژهای برخوردار است
«سینمای شاعرانه مربوط به دیدن است نه تماشا کردن»
«سینمای شاعرانه بیان ساده احساس فیلمساز به بیننده است»
علیمردانی با اشاره به تجربه شخصی خود به عنوان شاعر و ترانهسرا، توضیح داد که چگونه شعرها و تجربیات زیسته او منجر به خلق فیلمهایی مانند «آباجان» و «کج پیله» شدهاند. او بر اهمیت کانسپت و نگاه شخصی کارگردان در خلق آثار سینمایی تأکید کرد.
