توسعه منطقهای با اتکا به آمایش سرزمین، محور جدید رشد اقتصادی
دولت ایران مسیر جدیدی برای رشد اقتصادی مبتنی بر توسعه منطقهای و انطباق سیاستها با آمایش سرزمین انتخاب کرده است. این رویکرد هدف کاهش شکافهای منطقهای، افزایش سرمایهگذاری و استفاده از ظرفیتهای بومی استانها را دنبال میکند.
توسعه منطقهای با محوریت آمایش سرزمین
دولت ایران برای مقابله با شکافهای منطقهای و افت سرمایهگذاری، مسیر جدیدی در پیش گرفته که بر توسعه منطقهای و انطباق کامل سیاستها با آمایش سرزمین استوار است. این تغییر رویکرد نشاندهنده تلاش برای شکستن چرخه تمرکزگرایی اقتصادی است که طی دهههای اخیر منجر به نابرابریهای شدید بین استانها شده است.
چالشهای تمرکزگرایی اقتصادی
- تمرکز سرمایهگذاری روی چند قطب توسعهیافته
- افزایش شکاف میان استانهای برخوردار و کمتر توسعهیافته
- مهاجرت گسترده و کمبود فرصت شغلی در مناطق حاشیهای
- رشد نامتوازن و اختلال در تعادل سرزمینی اقتصاد
نقش کلیدی آمایش سرزمین
رضا منصوری، کارشناس سیاستگذاری توسعه تأکید میکند: "اگر آمایش سرزمین جدی گرفته نشود، هیچ برنامه منطقهای نمیتواند موفق باشد."
آمایش سرزمین سه اصل بنیادین دارد: همسویی با اقلیم، توسعه بر مبنای مزیتهای استانی، و جلوگیری از اتلاف منابع. اجرای این سند میتواند مسیر توسعه را کمهزینهتر و پایدارتر کند.
این تحول اقتصادی میتواند با تقویت بخش خصوصی، تفویض اختیار به استانها و اجرای دقیق آمایش سرزمین، بنیان توسعه ایران را تغییر دهد.
