نبود استقلال مدیریتی، پاشنه آشیل توسعه مناطق آزاد ایران

چالش‌های مدیریتی مناطق آزاد ایران

تمرکز شدید تصمیم‌گیری در ساختارهای بوروکراتیک دولتی، مناطق آزاد ایران را از اهداف اصلی خود دور کرده است. این مناطق با هدف تسهیل تجارت و جذب سرمایه‌گذاری خارجی ایجاد شدند، اما در دام مدیریت دولتی افتاده‌اند. نتیجه این رویکرد، کندی اجرا، تضاد سیاست‌ها و عدم انطباق با نیازهای بازار است.

مهم‌ترین مشکلات مدیریتی:

• تمرکز تصمیم‌گیری در سطوح بالای دولتی بدون تعامل با فعالان اقتصادی
• تداخل وظایف میان نهادهای دولتی و محدودیت اختیارات مدیران محلی
• بروکراسی فرساینده و تغییرات مکرر دستورالعمل‌ها
• از دست دادن نقش استراتژیک در زنجیره‌های ارزش جهانی
• ایجاد تصویر نامطلوب برای سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی

کمال ابراهیمی کاوری: "مناطق آزاد ایران تحت مدیریت دولتی متمرکز و غیرچابک اداره می‌شوند که تحقق وعده جذب سرمایه‌گذاری را غیرممکن می‌سازد."

"رقبای منطقه‌ای مانند دوبی و ترکیه با اعطای استقلال نسبی به مناطق آزاد، توانسته‌اند سرمایه‌های کلان جذب کنند."

راهکار اصلی برای خروج از این وضعیت، تفویض واقعی اختیارات، تدوین نقشه راه توسعه مستقل و تقویت ساختارهای حرفه‌ای در اداره مناطق آزاد است.