عدالت و رفاه در آرمانشهر مهدوی؛ حذف مفهوم «فقیر»
حکومت جهانی امام عصر (عج) بر پایه نظامی بنا میشود که در آن عدالت زیربنای رفاه است. در این دوران، عدالت واقعیتی ملموس است و توزیع عادلانه ثروت به گونهای است که واژه «فقیر» از بین میرود.
شکوه حکومت مهدوی؛ پیوند عدالت و رفاه فراگیر
مفهوم عدالت و رفاه همواره در گذر تاریخ بشریت، دو آرمان بزرگ اما اغلب متضاد بودهاند. جوامع یا عدالت را فدای پیگیری رفاه مادی کرده و دچار شکاف طبقاتی شدهاند، یا در مسیر تحقق عدالت، رکود اقتصادی را تجربه کردهاند. اما عصر ظهور حضرت مهدی (عج)، نقطه عطفی است که این دو مفهوم به جای تقابل، متمم یکدیگر میشوند. حکومت جهانی ایشان (عج) نظامی را بنیان مینهد که در آن عدالت زیربنای رفاه و رفاه، میوهی درخت عدالت است. این عدالت صرفاً یک مفهوم انتزاعی سیاسی نیست، بلکه تبدیل به واقعیتی ملموس در تار و پود زندگی فردی و اجتماعی خواهد شد؛ واقعیتی که تا زوایای پنهان حیات نفوذ میکند.
بنیان اصلی رفاه در این دوره بر توزیع عادلانه ثروت استوار است. یکی از اولین اقدامات، پاکسازی کامل نظام اقتصادی از هرگونه ربا، استثمار و تمرکز ثروت در دست گروههای خاص خواهد بود. بیتالمال طبق روایات، به صورت مساوی میان تمام انسانها تقسیم میشود، به شکلی که دیگر واژهای به نام «فقیر» در قاموس جامعه وجود نخواهد داشت. این عدالت توزیعی ریشههای بخل و آز را میخشکاند؛ زیرا با تأمین کامل نیازهای اولیه، حرص انباشت جای خود را به ایثار و بخشش میدهد. رفاه مهدوی فراتر از انباشت صرف کالا بوده و به معنای غنای طبع و بینیازی قلبی ناشی از یک نظام عادلانه است.
- توزیع عادلانه منابع مالی و ریشهکن شدن کامل فقر اقتصادی.
- شکوفایی حیرتانگیز طبیعت و کشاورزی به دلیل همسویی با عدالت حاکم.
- برقراری امنیت اجتماعی بیسابقه با بازپسگیری حقوق تضییع شده صاحبان اصلی.
- استفاده از علم و تکنولوژی در خدمت تسهیل معیشت برای تمرکز انسان بر کمال روحی.
- برقراری روابط انسانی مبتنی بر اخوت و همدلی به جای کینههای دیرینه.
«حکومت جهانی امام عصر (عج) بر پایه نظامی بنا میشود که در آن عدالت زیربنای رفاه، و رفاه میوه درخت عدالت است.»
«در این دوران، رفاه مهدوی صرفاً به معنای انباشت کالا نیست، بلکه به معنای غنای طبع و بینیازی قلبی است که از پسِ یک نظام عادلانه پدید میآید.»
در نهایت، این رفاه و عدالت جهانی صرفاً یک هدف مادی نیست، بلکه مقدمهای برای هدف غایی خلقت یعنی عبودیت کامل است. فقر که بزرگترین مانع رشد معنوی محسوب میشود، ریشهکن میگردد تا عقلها کامل شده و مسیر کمال هموار شود. جهان مهدوی تمدنی الهی است که در آن جسم در رفاه کامل و روح در اوج تعالی قرار دارد؛ جهانی که در آن نه ستمگری توان تعدی دارد و نه گرسنهای سر بر بالین میگذارد.
