کشف پیوند بین آهن و انسولین؛ راهکار جدید برای محافظت از لوزالمعده
پژوهش دانشگاه تهران ارتباط جدید بین آهن فعال خون و انسولین را برای محافظت از لوزالمعده در برابر آسیبهای دیابت نوع ۲ کشف کرد که شامل اثر تنظیمگر میدان مغناطیسی بر این کمپلکس است.
کشف تعامل جدید آهن و انسولین برای درمان دیابت
پژوهشی برجسته در حوزه بیوفیزیک توسط محققان دانشگاه تهران ارتباطی نوین و حیاتی میان آهن فعال در خون و هورمون انسولین را آشکار ساخته است. این کشف پتانسیل قابل توجهی برای محافظت از سلولهای بتای لوزالمعده در برابر آسیبهای ناشی از دیابت نوع ۲ دارد. دیابت نوع ۲، که به عنوان یک بیماری شایع قرن شناخته میشود، عمدتاً با اختلال در عملکرد انسولین و تخریب سلولهای تولیدکننده آن در لوزالمعده تحت استرس اکسایشی مرتبط است. تحقیقات نشان میدهد که آهن فعال در بافتها در این فرایند مخرب نقش دارد و درک مکانیسم تعامل آن با انسولین میتواند رویکردهای درمانی را متحول کند.
یافتههای اصلی این مطالعه به مکانیزمهای مولکولی پیچیدهای اشاره دارند که میتواند مکانیسمهای محافظتی بدن را تقویت نماید. این نتایج نویدبخش افقهای جدیدی در زمینههای بیومگنتیک و دارورسانی هستند.
جزئیات یافتههای پژوهش
- انسولین به عنوان گیرنده محافظتی: انسولین نقش گیرندهای قوی برای آهن فعال در خون ایفا کرده و با تشکیل یک کمپلکس پایدار، فعالیت اکسایشی مخرب آهن را به یک فعالیت آنتیاکسیدانی تبدیل میکند. این تبدیل باعث کاهش تولید رادیکالهای آزاد و در نتیجه نجات سلولهای پانکراس از آسیب میشود.
- تأثیر میدان مغناطیسی ثابت (SMF): پژوهشگران دریافتند که قرار گرفتن در معرض میدان مغناطیسی ثابت میتواند بر پایداری و ساختار کمپلکس آهن فعال در خون-انسولین تأثیر بگذارد. این تأثیر بالقوه میتواند برای تقویت یا تضعیف عملکرد هورمونی انسولین به صورت هدفمند مورد استفاده قرار گیرد.
- اهمیت بیوفیزیک: این مطالعه با عنوان «بررسی و مطالعه واکنش انسولین و آهن فعال، تحت تأثیر میدان مغناطیسی ثابت» انجام شده و دستاوردهای آن مبتنی بر تحقیقات بیوفیزیکی دقیق در مرکز تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیک دانشگاه تهران است.
“ارتباط جدید و مؤثر بین آهن فعال در خون و انسولین کشف شده میتواند به محافظت از لوزالمعده در برابر آسیبهای دیابت نوع ۲ کمک کند.”
این پژوهش توسط محمدحسین خدابندهلو و تحت راهنمایی دکتر علیاکبر موسوی موحدی انجام شده است. این اکتشاف نه تنها نقش آهن در پاتوفیزیولوژی دیابت را بازتعریف میکند بلکه زمینهساز توسعه روشهای درمان بیومغناطیسی جدید خواهد بود.
“این یافتهها افقهای تازهای در درمان دیابت نوع ۲ میگشاید و راه را برای داروهای مبتنی بر تعامل هم و انسولین هموار میسازد.”
در مجموع، این تحقیق نشان میدهد که چگونه تعامل مولکولی پیچیده بین یک یون فلزی (آهن) و یک هورمون حیاتی (انسولین) میتواند کلید محافظت از یکی از حیاتیترین اندامهای بدن در برابر بیماریهای مزمن متابولیک باشد. امید است در آینده نزدیک، این نتایج به روشهای استاندارد محافظتی و درمانی بیماران دیابتی تبدیل شوند.
