رژیم کتوژنیک، درمانی بالقوه برای افسردگی مقاوم به درمان

رژیم کتوژنیک؛ راهکاری نوین برای افسردگی

یک مطالعه بالینی تصادفی جدید که توسط محققانی به رهبری «مین گائو» از دانشگاه آکسفورد انجام شده است، نتایج امیدوارکننده‌ای در مورد تأثیر رژیم کتوژنیک بر کاهش علائم افسردگی مقاوم به درمان ارائه می‌دهد. این مطالعه بر روی ۸۸ فرد مبتلا به افسردگی که به درمان‌های دارویی استاندارد پاسخ نداده بودند، متمرکز شد. نتایج نشان داد افرادی که رژیم کتو (با کمتر از ۳۰ گرم کربوهیدرات در روز) را دنبال کردند، پس از شش هفته بهبود قابل ملاحظه‌تری در مقیاس افسردگی نسبت به گروه کنترل (که تشویق به مصرف بیشتر غذاهای گیاهی شده بودند) تجربه کردند. به طور مشخص، گروه کتو ۱۰.۵ امتیاز بهبود در حالی که گروه کنترل ۸.۳ امتیاز بهبود نشان دادند.

نظریه اصلی پشت این یافته‌ها این است که با محدود کردن شدید کربوهیدرات‌ها، بدن وارد حالت کتوز می‌شود و کتون‌ها به منبع اصلی انرژی تبدیل می‌شوند. این تغییر متابولیک نه تنها متابولیسم را افزایش داده و گرسنگی را کاهش می‌دهد، بلکه بر سلامت روان نیز تأثیر مثبت دارد. مطالعات پیشین، از جمله نتایج مرتبط با دانشگاه پزشکی استنفورد، حاکی از آن است که کتوز می‌تواند به تثبیت نورون‌ها و کاهش التهاب مغز کمک کند، عواملی که مستقیماً با سلامت روان در ارتباط هستند.

• رژیم کتوژنیک غنی از چربی بوده و مصرف کربوهیدرات در آن بسیار محدود است.
• کتوز، فرآیندی است که بدن را وادار می‌کند به جای گلوکز، از کتون‌ها به عنوان سوخت استفاده کند.
• در این کارآزمایی، کاهش علائم افسردگی در گروه کتو تا حدودی بیشتر از گروه مصرف‌کننده سبزیجات بیشتر بود.
• یکی از چالش‌های اصلی مشاهده شده، دشواری پایبندی به این رژیم سختگیرانه است، به طوری که تنها ۹٪ شرکت‌کنندگان پس از پایان آزمایش به آن ادامه دادند.
• محققان رژیم کتوژنیک را به عنوان یک «درمان کمکی» بالقوه برای افسردگی مقاوم به درمان معرفی کرده‌اند.

«این کارآزمایی بالینی تصادفی نشان می‌دهد که رژیم‌های کتوژنیک ممکن است به عنوان یک درمان کمکی برای افسردگی مقاوم به درمان موثر باشند.»

با وجود نتایج مثبت کوتاه‌مدت، پایبندی طولانی‌مدت به رژیم کتوژنیک به دلیل محدودیت‌های غذایی شدید، یک چالش بزرگ است. این یافته‌ها نویدبخش روش‌های درمانی جدیدی برای افرادی هستند که به درمان‌های مرسوم پاسخ نمی‌دهند، اما تحقیقات بیشتری برای ارزیابی پایداری و ایمنی بلندمدت آن لازم است.