هشدار ترامپ به ایران: نامه به سردبیران — ۶ فوریه ۲۰۲۶
خوانندگان نیویورک پست درباره سرمقاله روزنامه مبنی بر درخواست اقدام نظامی علیه ایران از سوی رئیسجمهور ترامپ بحث میکنند.
واکنشها به اولتیماتوم ترامپ علیه ایران
این متن شامل مجموعهای از نامههای خوانندگان به تحریریه روزنامه نیویورک پست در تاریخ ۶ فوریه ۲۰۲۶ است که عمدتاً به موضع رئیسجمهور دونالد ترامپ در قبال ایران و احتمال اقدام نظامی علیه این کشور میپردازد. نقطه کانونی بحث، سرمقاله قبلی روزنامه است که خواستار اجرای تهدید ترامپ برای ضربه زدن به حکومت ایران در صورت ادامه سرکوب معترضان بود. برخی از خوانندگان، مانند ریچ کلیتزبرگ، معتقدند که عدم اقدام نظامی به عنوان ضعف تلقی خواهد شد و اسرائیل، ایران و آمریکا منتظر اقدام قاطع ترامپ هستند.
در مقابل، دیدگاههای متفاوتی نیز مطرح شده است. برخی استدلال میکنند که کمپین بمباران منجر به تغییر رژیم نخواهد شد و تنها منجر به توقف موقت اوضاع میشود. اد هولیهان پیشنهاد میکند که تحریمهای سختتر رهبران ایران را مجبور به رسیدن به توافق اقتصادی کند. مایکل شاپیرا فراتر رفته و پیشنهاد میدهد با حذف آیتالله و نصب ولیعهد، کشوری باثبات و بدون تهدید هستهای شکل خواهد گرفت.
از سوی دیگر، نگرانیهایی جدی درباره تکرار «تله قدیمی» مذاکرات با رژیم ایران وجود دارد. دنیل اچ. تریگوبوف اشاره میکند که مذاکرات برای حکومت ایران معنای متفاوتی دارد تا برای غرب، و امیدوار است ترامپ ماهیت این «بساط» را درک کند. همچنین، این نکته مطرح شده است که بدهبستانهای اینترنتی، رسانهای و مخابراتی توسط جمهوری اسلامی، همراه با کشتار دهها هزار نفر، شریانهای حیاتی حکومت را تضعیف کرده است، چه نتیجه مذاکره باشد چه مداخله.
- برخی خوانندگان معتقدند سکوت در برابر ایران، ضعف ترامپ را نمایان میسازد.
- دیدگاههای مخالف بر نقش تحریمهای اقتصادی به جای درگیری نظامی تأکید دارند.
- نگرانیهایی درباره فریبکاری رژیم در طول مذاکرات مطرح شده است.
- عدهای هشدار میدهند که اقدامات نظامی ممکن است منجر به جنگ جهانی سوم شود و ترامپ باید به وعده «رئیسجمهور صلح» خود عمل کند.
- این تحلیل وجود دارد که ایران یک «ببر کاغذی» است و تنها با کشتار شهروندان خود قدرت را حفظ میکند.
پیروز آزادی ذکر میکند: «جمهوری اسلامی با مسدود کردن اینترنت، رسانهها و ارتباطات تلفنی، و سپس کشتار دهها هزار تظاهرکننده، ضربههای مهلکی به شریانهای حیاتی خود وارد کرده است، صرف نظر از اینکه نتیجه مذاکره باشد یا مداخله.»
ج. ج. کرواتو اظهار داشت: «مردم برای دیدن ترامپ به عنوان پلیس جهانی رأی ندادند، و اگر ایرانیان خواهان تغییر رژیم هستند، باید خودشان آن را بدون درخواست کمک ترامپ رقم بزنند.»
در مجموع، این نامهها یک طیف وسیع از نظرات در جامعه آمریکا درباره نحوه برخورد با ایران در سال ۲۰۲۶ را نشان میدهند؛ از درخواست برای اقدام نظامی قاطع تا تأکید بر دیپلماسی مبتنی بر فشار اقتصادی و اجتناب از درگیریهای مسلحانه جدید، در حالی که قدرت و اهداف رژیم ایران زیر سوال برده شده است.
