مراسم افتتاحیه المپیک زمستانی میلان ۲۰۲۶؛ نمایشی از رقصهای خستهکننده
بررسی انتقادی مراسم افتتاحیه المپیک زمستانی ۲۰۲۶ میلان که به دلیل تکرار رقصها و کمبود شکوه مورد انتقاد قرار گرفت، با برجسته شدن حضور ستارگان مد و موسیقی.
نقد مراسم افتتاحیه المپیک زمستانی ۲۰۲۶ میلان
مراسم افتتاحیه المپیک زمستانی ۲۰۲۶ در میلان ایتالیا، برخلاف انتظارها و در مقایسه با رویدادهای پیشین مانند بازیهای پکن ۲۰۲۲ یا سوچی ۲۰۱۴ که عظمت و دقت نظامی داشتند، نمایشی نسبتاً کوچک (dinky) و تکراری ارائه داد. مضمون اصلی مراسم «هماهنگی» بود، اما تمرکز اصلی روی نمایش زیبایی، مد ایتالیایی و استعدادهای هنری کشور میزبان قرار گرفت، نه نمایش قدرت صنعتی یا تاریخ باستانی ایتالیا.
یکی از نکات برجسته اولیه، حضور ویتوریا چریتی، مدل و دوستپسر لیوناردو دیکاپریو بود که پرچم ایتالیا را حمل کرد. همچنین ادای احترامی به جورجیو آرمانی صورت گرفت که در آن مدلها با کت و شلوارهای شیک آرمانی در رنگهای ملی ایتالیا رژه رفتند. با این حال، منتقد معتقد است که این مراسم بیشتر شبیه یک شوی مد بود تا یک گردهمایی جهانی ورزشی.
رقصهای تکراری و عدم شکوه
بخش قابل توجهی از مراسم شامل رقصهای متعدد و غیرقابل توجه بود. به جای نمایش شور و انرژی در اجرای هنرمندان، به نظر میرسید که اجراکنندگان با کمترین تعداد مخاطب ممکن میرقصیدند. صحنههای اجرایی شامل مجسمههای کوبید و سایک رومی، و سپس حضور مجسمههای غولپیکر تماشا شونده آهنگسازانی چون روسیینی، وردی و پوچینی در کنار رقصندگانی بود که لباسهای نمادین ایتالیایی مانند اسپرسوسازها و هنرمندان پوشیده بودند؛ این ترکیب ناهمگون توصیف شده است.
حضور خوانندگانی چون ماریا کری با اجرای آهنگ «Volare» و سپس اجرای اوپرا توسط آندرآ بوچلی با تصنیف باشکوه «Nessun dorma» به عنوان اوج لحظات مراسم ذکر شده است. با این حال، منتقد اشاره میکند که پس از این لحظات تأثیرگذار، برنامههای اضافی مانند رقص منظومه شمسی و اجرای بازیگرانی چون چارلیز ترون که نقل قولی از نلسون ماندلا میخواند، صرفاً برای پر کردن زمان اجرا شده بود و از اهمیت رویداد میکاست.
- تمرکز بیش از حد بر روی مد و زیباییشناسی ایتالیایی به جای نمایش قدرت جهانی.
- اجرای رقصهای تکراری و فاقد هیجان که شکوه یک رویداد المپیک را نداشت.
- حضور ستارگان بینالمللی مانند ماریا کری و چارلیز ترون که از نظر منتقد، جایگزین مناسبی برای تمرکز بر ورزشکاران نبودند.
- بهترین بخش مراسم، اجرای اپرای آندرآ بوچلی بود که اوج احساسی و عظمت مراسم محسوب شد.
- تقسیمبندی کاروان ورزشکاران ایتالیایی بر اساس چهار شهر میزبان (میلان، کورتینا، لیوینیو و پرداتزو).
«اجراکنندگان طوری نرقصیدند که انگار کسی تماشا نمیکند، بلکه انگار نیمی از تعداد افرادی که در تابستان تماشا میکنند، حاضر بودند.»
«تنها لحظهای که مراسم واقعاً اهمیت، شکوه و حس عمیق را نشان داد، زمانی بود که آندرآ بوچلی با شکوه تمام آریا «Nessun dorma» را اجرا کرد. بالاخره!»
در مجموع، مراسم افتتاحیه المپیک زمستانی میلان ۲۰۲۶ به دلیل فقدان جاهطلبی و تکیه بر اجرایهای سبک و غیرضروری، نقدهای منفی دریافت کرد؛ شبیه به «اضطراب موقتی» که در مراسم تابستانی پاریس ۲۰۲۴ نیز دیده شده بود، اما این بار با کمبود بودجه و عظمت بیشتر.
