اجرای تیم هالفتایم بد بانی در سوپر بول درخشان اما موسیقی ضعیف بود
اجرای نیمه وقت سوپر بول بد بانی از نظر بصری یک موفقیت خیرهکننده بود اما از نظر موسیقی ضعیف عمل کرد. شاید بینندگان چند کلمه اسپانیایی یاد گرفتند، اما سال آینده، بهتر است به سمت چیزی کمتر بحثبرانگیز برویم.
نقد اجرای هالفتایم سوپر بول با حضور بد بانی
اجرای نیمه وقت سوپر بول با حضور فوقستاره پورتوریکویی، بد بانی (Benito Antonio Martinez Ocasio)، یکی از بحثبرانگیزترین اجراهای اخیر بود. نویسنده مقاله، این نمایش را ترکیبی عجیب از برتری بصری و ضعف موسیقایی توصیف میکند. در حالی که پیش از شروع بازی، با نمایشهای نوستالژیک و ادای احترام به تاریخ شصتساله فوتبال آمریکا احساسات برانگیخته شد، اجرای هالفتایم مسیر متفاوتی را در پیش گرفت.
صحنه بازی به یک مزرعه نیشکر تبدیل شده بود و بد بانی در میان صحنههایی مانند سالن ناخن، فروشنده جواهرات و پیرمردانی که دومینو بازی میکردند، حرکت میکرد. این طراحی بسیار سینمایی و غوطهورکننده بود و تضاد شدیدی با کنسرتهای معمول در زمین فوتبال ایجاد کرد. این نمایش بیشتر شبیه به یک تولید برادوی بود که بر روی چمن پیاده شده بود و جلوههای دیداری خیرهکنندهای داشت. حضور هنرمندانی مانند لیدی گاگا و ریکی مارتین نیز به غنای بصری افزود.
انتقاد اصلی: موسیقی کمرنگ
با وجود دکوراسیون گسترده و پروژههای فنی سنگین، نقد اصلی متوجه موسیقی بود. نویسنده معتقد است که علیرغم محبوبیت جهانی بد بانی، موسیقی او “meh” (متوسط/ضعیف) بوده است. صدای او به قدری تحتالشعاع اجرای پرهیاهوی صحنه و دکور متحرک قرار گرفت که نتوانست از سطح نیشکر بالاتر رود. این انتخاب به عنوان یک حرکت تجاری برای گسترش نفوذ NFL در بازارهای جهانی، به ویژه بازارهای اسپانیاییزبان، درک میشود، اما از نظر هنری نتوانست نظر همه را جلب کند.
- اجرای بد بانی بیشتر بر جنبههای بصری و تئاتریکال تمرکز داشت تا قدرت اجرای زنده موسیقی.
- صحنهآرایی به شکل مزرعه نیشکر یک نوآوری در اجراهای هالفتایم بود که حس آمریکای لاتین را منتقل میکرد.
- پایان اجرا با ردیف کردن پرچمهای کشورهای آمریکای لاتین، تلاشی برای بازتاب سخنرانیهای ضد ICE او در مراسم گرمی بود.
- در کنار این اجرا، اشاراتی به حضور جان بون جووی (که به دلیل حمایت از تیم پاتریوتس مورد انتقاد قرار گرفت) و اجرای چارلی پوث برای سرود ملی شد.
«نمایش ویژوال تریت بود—اما یک دودی موسیقیایی.» این جملهای است که عمق سرخوردگی منتقد از جنبه صوتی اجرا را نشان میدهد.
«انتخاب سوپراستار جهانی یک حرکت تجاری برای نگاه به آینده بود.» این عبارت، استراتژی NFL برای بازار اسپانیاییزبان را تأیید میکند.
در نهایت، هرچند این اجرا ممکن است کلمات اسپانیایی بیشتری را به بینندگان آمریکایی آموخته باشد، اما نویسنده ابراز امیدواری میکند که برای سال آینده، NFL به سمت انتخابی با قطبیت کمتر و شاید با تمرکز بیشتر بر اجرای قوی موسیقیایی بازگردد.
