والدین نسلهای هزاره و نسل زد: زمان صفحه نمایش رابطه والدین و کودک را تضعیف میکند
نظرسنجی نشان میدهد نیمی از والدین جوان آمریکایی با برقراری ارتباط با فرزندانشان مشکل دارند و علت اصلی را زمان بالای استفاده از صفحه نمایش میدانند.

تأثیر زمان صفحه نمایش بر پیوند والدین و کودک
نتایج یک نظرسنجی از ۲۰۰۰ والدین نسل هزاره (Millennial) و نسل زد (Gen Z) در ایالات متحده نشان میدهد که ۴۲ درصد از آنها به دلیل فناوری و زمان صفحه نمایش زیاد، احساس قطع ارتباط با فرزندان خود میکنند. میانگین ساعاتی که کودکان در روز جلوی صفحه نمایش هستند، چهار ساعت تخمین زده شده است. این وضعیت منجر به پیامدهای متعددی در رفتار کودکان شده است؛ ۴۲ درصد والدین متوجه افزایش حواسپرتی، ۴۲ درصد کاهش فعالیت بدنی، ۳۴ درصد تحریکپذیری، ۳۰ درصد مشکلات خواب و ۳۰ درصد عدم تعامل با افراد اطراف شدهاند.
در پاسخ به این چالش، بیش از نیمی از والدین (۵۴ درصد) تلاش میکنند تا با فراهم کردن فعالیتهای عملی و جایگزین، زمان صفحه نمایش کودکان را کاهش دهند. فعالیتهایی مانند بازی با اسباببازیها (۶۸ درصد)، کمک در خانه (۶۶ درصد) و نقاشی (۶۶ درصد) بیشترین محبوبیت را برای دور کردن کودکان از صفحات دیجیتال داشتهاند. سایر فعالیتهای مؤثر شامل صنایع دستی (۶۳ درصد)، مطالعه (۶۰ درصد)، ساختوساز (۴۴ درصد) و فعالیتهای مبتنی بر STEM (۴۲ درصد) بودهاند. این معضل در فصول سردتر تشدید میشود، بهطوریکه ۵۶ درصد والدین گزارش دادند که با کاهش دما یا نامساعد شدن هوا، زمان استفاده از صفحه نمایش افزایش مییابد.
تلاش والدین برای یافتن فعالیتهای جایگزین
والدین به طور متوسط ۱۰ ساعت در هفته صرف پیدا کردن فعالیتهای غیرصفحهای برای فرزندان خود میکنند و آرزو دارند که فعالیتهای رایگان بیشتری در دسترس باشد. فعالیتهایی که والدین ترجیح میدهند با خانواده انجام دهند شامل فعالیتهای خانوادگی (۵۸ درصد)، فضای باز (۵۶ درصد)، کارگاههای DIY یا کارهای دستی (۴۸ درصد)، هنر و صنایع دستی خلاقانه (۴۸ درصد) و فعالیتهای آموزشی (۳۹ درصد) است. بسیاری از والدین الهامبخش خود برای تشویق فعالیتهای عملی را از دوران کودکی خود میگیرند؛ تقریباً نیمی (۴۶ درصد) از آنها پروژههای خودسازی را به دفعات با والدین خود انجام دادهاند و از تجربههایی مانند شادی (۵۸ درصد)، خلاقیت (۵۶ درصد) و اعتماد به نفس (۴۰ درصد) یاد میکنند.
هشتاد و هفت درصد از والدین معتقدند که انجام پروژههای خودسازی با فرزندانشان به تقویت پیوند آنها کمک خواهد کرد.
این فعالیتهای عملی فراتر از تقویت رابطه، به عنوان ابزاری برای آموزش مهارتهای زندگی نیز دیده میشوند. والدین بیان کردند که پروژههای دستساز به کودکان مهارتهایی چون صبر (۶۳ درصد)، ابراز خلاقیت (۵۹ درصد) و کار گروهی (۵۶ درصد) را میآموزد.
نیمی از والدین جوان آمریکایی اعتراف میکنند که به دلیل استفاده زیاد از دستگاههای دیجیتال، در برقراری ارتباط مؤثر با فرزندان خود دچار چالش شدهاند.
در مجموع، این تحقیق بر اهمیت ترویج فعالیتهای عملی و تعاملی برای مقابله با اثرات منفی زمان بیش از حد صفحه نمایش بر سلامت روانی و روابط خانوادگی کودکان نسل جدید تأکید دارد.
