پیام مستقیم مدال‌آور المپیک آمریکا، امبر گلن، به منتقدان: «از بردن دو زن بیدار متنفرند»

واکنش مدال‌آور المپیک به انتقادات اجتماعی و سیاسی

امبر گلن، مدال‌آور المپیک آمریکا در رشته اسکیت روی یخ، پس از کسب مدال طلا در رویداد تیمی بازی‌های زمستانی ۲۰۲۶، پیامی مستقیم و تند به منتقدان خود در شبکه‌های اجتماعی فرستاد. این اقدام پس از آن صورت گرفت که گلن به دلیل انتقادات تند خود از دولت دونالد ترامپ، اعلام کرده بود که به دلیل دریافت “نفرت” و تهدیدها، مدتی از شبکه‌های اجتماعی فاصله می‌گیرد. گلن با انتشار تصاویری از خود به همراه آلیسا لیو، دیگر اسکیت‌باز آمریکایی، در تیک‌تاک نوشت: “آنها از دیدن بردن دو زن بیدار متنفرند”. او در ادامه منظورش از “بیدار” (Woke) را افرادی دانست که از صدای خود برای حمایت از جوامع به حاشیه رانده شده در کشوری که نمایندگی می‌کنند، استفاده می‌کنند.

گلن پیش از المپیک در یک کنفرانس مطبوعاتی، اظهار کرده بود که دوران ریاست جمهوری ترامپ برای جامعه LGBTQ و بسیاری از اقلیت‌های دیگر «زمان سختی» بوده است. او اشاره کرد که این اقدامات سیاسی او در بحبوحه‌ی بازی‌های زمستانی باعث دریافت حجم زیادی از نفرت و تهدید شده بود که حتی او را مجبور به خروج موقت از پلتفرم‌های آنلاین برای حفظ سلامتی خود نمود. با این حال، او تأکید کرد که هرگز استفاده از صدای خود برای آنچه به آن باور دارد را متوقف نخواهد کرد.

• گلن مدال طلای خود را در رویداد تیمی اسکیت روی یخ المپیک زمستانی ۲۰۲۶ کسب کرد.
• او از آزادی بیان خود به عنوان یک ورزشکار آمریکایی دفاع کرد.
• انتقادات گلن متوجه دوران ریاست جمهوری ترامپ و تأثیر آن بر جامعه LGBTQ بود.
• گلن و لیو با هم یک برد مهم را جشن گرفتند که مورد توجه منتقدان قرار گرفت.
• او بر اهمیت همبستگی بین جوامع گوناگون برای مبارزه برای حقوق انسانی تأکید کرد.

گلن در مورد پیام خود نوشته است: “اگر منظور از ‘بیدار’ افرادی باشد که از سکوهای خود برای حمایت از جوامع به حاشیه رانده شده در کشوری که فعالانه نمایندگی می‌کنند استفاده می‌کنند… پس بله، حتماً؟”

او همچنین بیان کرد: “وقتی تصمیم گرفتم از یکی از چیزهای شگفت‌انگیز آمریکا (آزادی بیان) برای انتقال احساساتم به عنوان یک ورزشکار در زمانی آشفته برای بسیاری از آمریکایی‌ها استفاده کنم، اکنون به دلیل صرفاً استفاده از صدایم، با حجمی ترسناک از نفرت/تهدید مواجه شده‌ام.”

این حادثه نمونه‌ای برجسته از تنش‌های سیاسی و فرهنگی است که اغلب بر ورزشکاران بین‌المللی، به ویژه در رویدادهای جهانی مانند المپیک، سایه افکنده و نشان می‌دهد که چگونه ورزشکاران از سکوهای خود برای بیان دیدگاه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند.