انتقاد شدید از رئیس آموزش و پرورش سان فرانسیسکو به دلیل «اشک تمساح» در زمان اعتصاب معلمان

جنجال حقوق و مدارس خصوصی رئیس آموزش و پرورش سان فرانسیسکو

موضوع اصلی این گزارش، انتقادات شدید وارده به ماریا سو، رئیس منطقه آموزشی سان فرانسیسکو، به دلیل ادعای ابراز نگرانی وی در مورد تعطیلی مدارس ناشی از اعتصاب معلمان است. همزمان با این ادعاها، مشخص شد که او سالانه مبلغ قابل توجهی معادل ۳۸۵,۰۰۰ دلار درآمد دارد و فرزندان خود را به مدارس خصوصی می‌فرستد. این تناقض آشکار باعث شد که معلمان و افکار عمومی او را متهم به ریاکاری و اشک ریختن ساختگی کنند.

معلمان منطقه خلیج پس از نزدیک به یک هفته توقف کار بر سر افزایش دستمزد و مزایای بهتر، سرانجام توانستند به توافقی برای افزایش ۵ درصدی حقوق در طول دو سال و تأمین مالی کامل درمانی برای افراد تحت تکفل دست یابند. در طول مذاکرات، ماریا سو که پنج برابر یک معلم با ده سال سابقه حقوق دریافت می‌کند، هنگام صحبت درباره تأثیر اعتصاب بر دانش‌آموزان «نیازمندترین» دچار لکنت شد، اما از پاسخگویی در مورد تفاوت حقوق خود با معلمان و وضعیت تحصیل فرزندانش طفره رفت.

واکنش‌های اعتصاب‌کنندگان و افکار عمومی

معلمان نسبت به اشک‌های سو همدلی نشان ندادند. یکی از پلاکاردهای معترضان به وضوح اوضاع را توصیف می‌کرد: “این باران است یا اشک‌های تمساح ماریا سو که تظاهر می‌کند به بچه‌های ما اهمیت می‌دهد؟”. یکی از معلمان منطقه این اشک‌ها را “ساختگی” خواند.

• حقوق سالانه ماریا سو به طور قابل ملاحظه‌ای از حقوق معلمان با سابقه بیشتر است.
• معلمانی که اعتصاب کردند نهایتاً افزایش ۵ درصدی حقوق در دو سال را به دست آوردند.
• هزینه‌های مدارس خصوصی در سان فرانسیسکو ممکن است سالانه تا سقف ۶۰,۰۰۰ دلار برسد.
• مقامات محلی دیگری نیز به فرستادن فرزندان خود به مدارس خصوصی در حالی که حامی آموزش عمومی بودند، متهم شدند.
• این اعتصاب تقریباً یک هفته طول کشید و مدارس منطقه را مختل کرد.

«من یک مادر هستم، فرزند دارم، اهمیت آموزش را می‌دانم.» این پاسخی بود که سو در قبال سوال درباره فرزندانش ارائه کرد و وضعیت زندگی خود در شهر گران قیمت را توجیه نمود.

یکی از معلمان منطقه اظهار داشت: «لطفاً بس کنید. این فقط ساختگی است.»

نتیجه‌گیری

این حادثه نمایی از شکاف عمیق موجود میان مقامات آموزشی با سوابق حقوقی بالا و معلمان خط مقدم در مناطق شهری مانند سان فرانسیسکو را به تصویر می‌کشد. در حالی که معلمان برای به دست آوردن شرایط کاری مناسب مبارزه می‌کردند، تناقض در سبک زندگی مسئولان ارشد آموزشی به وضوح زیر ذره‌بین عمومی قرار گرفت و تردیدهایی را در مورد صداقت آن‌ها ایجاد نمود.