پدر تیرانداز ترنسجندر مدرسهای خود را از پسر قاتلش مبرا کرد
پدر بیولوژیکی جدا شده از جسی ون روتسلاار، تیرانداز ترنسجندر مدرسهای، از ضمایر مذکر و نام خانوادگی مادر قاتلش استفاده میکند.
جدایی پدر از پسر تیرانداز ترنسجندر
موضوع اصلی این خبر، تلاش جاستین ون روتسلاار، پدر بیولوژیکی جسی ون روتسلاار، فردی که در یک تیراندازی مدرسهای در کانادا هشت نفر از جمله شش کودک را به قتل رساند، برای فاصله گرفتن از پسرش است. پدر قاتل با استفاده از ضمایر مذکر و نام خانوادگی مادر مقتول، جنیفر استرنج، تاکید کرده است که هیچ نقشی در زندگی یا بزرگ شدن پسرش نداشته و نمیتواند مسئول اقدامات وی باشد. این جدایی عمیق ریشه در این واقعیت دارد که مادر کودک (که خود نیز قربانی تیراندازی شد) از ابتدا از دخالت پدر جلوگیری کرده بود و فرصتی برای مشارکت او در بزرگ کردن جسی فراهم نکرده بود.
جسی ون روتسلاار، ۱۸ ساله، پس از کشتن مادر ۳۹ ساله و برادر ناتنی ۱۱ سالهاش در خانه، به دبیرستان بریتیش کلمبیا رفت و دست به کشتار زد. مقامات تأیید کردند که جسی یک «مذکر بیولوژیکی» بود که حدود شش سال قبل شروع به تطبیق جنسیت کرده و خود را زن میشناخت. با این حال، پدرش در بیانیه خود از نام خانوادگی «استرنج» استفاده کرد و اشاره نمود که جسی هرگز نام خانوادگی «ون روتسلاار» را استفاده نکرده است.
اظهارات پدر و سوابق روانی تیرانداز
پدر جسی با وجود احساس «دلشکستگی» برای قربانیان بیگناه، قاطعانه مسئولیت اقدامات پسرش را رد کرد. او بیان داشت که هرچند دوری از جسی واقعیتی در رابطه آنها بود، اما عمق درد ناشی از این فاجعه را کم نمیکند. پلیس سلطنتی کانادا گزارش داد که تیمهای پلیس چندین بار به دلیل نگرانی در مورد سلامت روان جسی ون روتسلاار به منزل خانواده مراجعه کرده بودند و نوجوان تحت ارزیابیهای اجباری بر اساس قانون سلامت روان کانادا قرار گرفته بود.
- قتلهای اولیه: جسی ابتدا مادر و برادر ناتنیاش را در خانه کشت.
- تیراندازی مدرسهای: سپس به دبیرستان محلی వెళ్లి پنج دانشآموز و یک معلم را به قتل رساند.
- وضعیت روانی: پلیس سابقه مراجعه به دلیل نگرانیهای مربوط به سلامت روان جسی را تأیید کرد.
- عامل جدایی: مادر جسی از همان ابتدا مانع مشارکت پدر در زندگی او شده بود.
- هویت جنسیتی: جسی فرآیند تغییر جنسیت را آغاز کرده بود، اما پدر از ضمایر و نام خانوادگی مادری استفاده میکند.
«من با جسی استرنج بیگانه بودم و بخشی از زندگی او نبودم.»
«در حالی که این دوری واقعیت رابطه ما است، اما دلشکستگی من را برای دردی که به مردم بیگناه و شهری که خانه خود مینامیم وارد شده، کم نمیکند.»
این حادثه نه تنها شهر کوچک تاملر ریج در بریتیش کلمبیا را در شوک فرو برد، بلکه بحثهایی را در مورد نقش خانواده، سلامت روان و هویت جنسیتی در خشونتهای مسلحانه برانگیخت. پدر خواستار احترام به حریم خصوصی خانوادهاش در این زمان عزاداری شد.
