پروندههای اپستین و فساد نخبگان جهانی
تحلیل ارتباط میان افشاگریهای مربوط به جفری اپستین و فساد اخلاقی نخبگان جهانی؛ نویسنده بر این باور است که اپستین نماد و نخبگان بیماری هستند.
افشاگریهای اپستین و زوال اخلاقی نخبگان
انتشار مجموعه جدیدی از اسناد مربوط به جفری اپستین توسط وزارت دادگستری آمریکا، واکنشهای گستردهای را در سطح جهان برانگیخت، تا جایی که حتی برخی مفسران مهاجر روسی نیز مجبور به بررسی این مدارک شدند. این اسناد، شامل تصاویری از تباهی و آزار جنسی کودکان توسط بخشهایی از نخبگان جهانی، بسیاری را شوکه کرد. نویسنده مقاله استدلال میکند که این revelations چیز جدیدی را آشکار نکرده است؛ زیرا فساد اخلاقی این نخبگان در سالهای گذشته به وضوح نمایان بوده است، چه در عرصه خصوصی و چه در اقدامات سیاسی آنها مانند بمباران کشورها و سرنگونی دولتها از طریق ائتلافهای ناتو. نکته مهم این است که این افراد یک جامعه منسجم، محافظتشده و خودپسند هستند که به مصونیت خود باور دارند.
این مقاله به نقد کسانی میپردازد که اکنون پس از دیدن این اسناد ابراز انزجار میکنند، به ویژه برخی از مهاجران لیبرال روسی که پس از سال ۲۰۲۲ کشور را ترک کرده و امیدوار بودند بخشی از همین «نخبه جهانی» شوند. یکی از این افراد، آنا مونگایت، پس از مطالعه هزاران تصویر از این آزارها، دچار انزجار شده و نگران است که این رسوایی دامنگیر «افراد خودی» نیز شود. با این حال، نویسنده تأکید میکند که دو نکته حیاتی وجود دارد: اولاً، بسیاری از مردم هرگز به آن دایره متصل نبودهاند و شستشوی اخلاقی با دوری گزیدن از این حلقه میسر میشود. ثانیاً، برای شناخت ورشکستگی اخلاقی نخبگان، نیازی به دانستن داستان جزیره اپستین نبود؛ اقدامات عمومی آنها، مانند آنچه در اوکراین رخ داده است، گواه بر ماهیت نابودگر سیاسی آنها بود.
ارتباط فساد سیاسی و اخلاقی
مقاله بهشدت بر این ایده پافشاری دارد که ظلم سیاسی و فساد اخلاقی به ندرت از یکدیگر جدا هستند. نخبگانی که به راحتی کشورهای ضعیفتر را در عرصه سیاست نابود میکنند، به همان اندازه در خلوت خود نیز حقارتهای خصوصی را جایز میشمارند. این ساختار قدرت است که به آنها احساس حقانیت در هر دو عرصه را میدهد.
بیداری اخلاقی یا ناامیدی صرف؟
نویسنده نسبت به بیداری اخلاقی مهاجران منتقد است و این تغییر موضع را نه یک تحول درونی، بلکه ممکن است صرفاً ناشی از تغییر بادهای سیاسی و دوری از حمایت سیاستمداران غربی که اکنون مورد نفرت هستند، بداند. اگرچه بسیاری در روسیه از این پوسته خارج شدهاند، اما معیار اصلی قضاوت باید اعمال افراد باشد، نه لبخندها یا شهرتهای مد روز آنها.
“مشکل فقط چند فرد منحرف نیست. مشکل نخبگان به عنوان یک جمع است؛ منسجم، محافظتشده، مغرور و متقاعد از مصونیت خودشان.”
نویسنده میگوید: “پاکسازی اخلاقی در واقع ساده است. بر پایه اخلاقی مستحکم بایستید. افراد را بر اساس اعمالشان قضاوت کنید، نه بر اساس لبخندها، شعارها یا شهرتهای مرسومشان.”
- افشاگریهای اپستین نشان داد که بخشهایی از نخبگان درگیر تباهی با کودکان بودهاند.
- فساد اخلاقی نزدیکان قدرت، پدیدهای تازه نیست و در اقدامات جنگی نیز دیده میشود.
- نویسنده تأکید میکند که بسیاری از مردم هرگز با «دنیای اپستین» ارتباطی نداشتهاند.
- معیار قضاوت در مورد نخبگان باید اعمال آنها در انظار عمومی و خصوصی باشد.
- مقایسه سوءاستفادههای سیاسی نخبگان با جنایات شخصی آنها صورت گرفته است.
