پنتاگون به دلیل «ایدئولوژیهای رادیکال» روابط آموزشی خود را با هاروارد قطع کرد
وزارت دفاع آمریکا اعلام کرد که تمام روابط آموزشی حرفهای با دانشگاه هاروارد را به دلیل ترویج «دیدگاههای گلوبالیستی و رادیکال» و آزار و اذیت یهودیان قطع میکند.
قطع روابط آموزشی پنتاگون با دانشگاه هاروارد
وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) به طور رسمی تمامی برنامههای آموزش نظامی حرفهای، بورسیهها و دورههای گواهینامه خود را با دانشگاه هاروارد قطع کرد. این تصمیم توسط وزیر دفاع، پیت هگست، اعلام شد و او دلیل این اقدام را ترویج ایدئولوژیهای «بیدار» (Woke)، تحمل آزار یهودیان و همکاری با تحقیقات مرتبط با چین توسط این دانشگاه عنوان کرد. هگست ادعا کرد که افسران برجسته ارتش که برای آموزش به هاروارد فرستاده میشدند، بازمیگشتند در حالی که «سرشان پر از ایدئولوژیهای رادیکال و گلوبالیستی بود» که به تقویت صفوف رزمندگان کمکی نمیکرد.
این اقدام نشاندهنده تشدید اختلافات بین دولت آمریکا و دانشگاه هاروارد در رابطه با جهتگیریهای ایدئولوژیک دانشگاه و مدیریت آن در قبال مسائل حساس است. پیش از این، دولت با هاروارد بر سر سیاستهای پذیرش و انضباط دانشگاه پس از اعتراضات طرفدار فلسطین چالشهایی داشته است.
اتهامات مطرح شده علیه هاروارد
وزیر دفاع هگست علاوه بر انتقاد از محتوای آموزشی، هاروارد را متهم کرد که محیطی را ایجاد کرده که «حماس را جشن میگیرد»، «به یهودیان حمله شده است» و همچنان «تبعیض بر اساس نژاد را ترویج میدهد». یکی دیگر از نگرانیهای اصلی، برنامههای تحقیقاتی دانشگاه بود که گفته میشود با حزب کمونیست چین همکاری داشتهاند.
این قطع ارتباطها از سال تحصیلی ۲۰۲۶-۲۰۲۷ آغاز میشود، اما پرسنل فعلی مجاز خواهند بود دورههای خود را به پایان برسانند. این اتهامات و اقدامات متقابل در حالی صورت میگیرد که دولت آمریکا پیشتر تلاش کرده بود بودجه فدرال هاروارد را مسدود کند، اما این تصمیم توسط یک قاضی فدرال لغو شد. رئیس هاروارد، آلن گاربر، این اتهامات را «اراذیفزدایی سیاسی» خوانده و اعلام کرده که دانشگاه استقلال خود را واگذار نخواهد کرد.
هگست تأکید کرد: «هاروارد بیدار است؛ وزارت جنگ بیدار نیست.»
رئیس هاروارد گفت: «دانشگاه استقلال خود یا حقوق اساسی خود را تسلیم نخواهد کرد.»
این تحول نشان میدهد که مسائل فرهنگی و سیاسی به طور فزایندهای بر روابط بین نهادهای نظامی و دانشگاهی در سطح عالی تأثیر میگذارد و محوریت آموزش حرفهای و وفاداری ایدئولوژیک را زیر سؤال میبرد.
