نیکزاد: جمهوری اسلامی هرگز میز مذاکره را ترک نکرده است، مذاکره فقط با هستهای
نایبرئیس مجلس: مذاکره فقط در چارچوب مباحث هستهای معنا دارد؛ طرح موضوعات فراتر از آن به معنای تسلیم است.
موضع ایران در مذاکرات و محدودیتهای آن
موضوع مذاکرات هستهای و سیاسی ایران با کشورهای جهان، همواره یکی از محورهای اصلی بحثهای داخلی و بینالمللی بوده است. نایبرئیس مجلس شورای اسلامی اخیراً با تأکید بر موضع اصولی جمهوری اسلامی ایران اعلام کرد که کشورمان هرگز میز مذاکره را ترک نکرده است، اما چارچوب این مذاکرات باید مشخص و محدود باشد. این موضع نشاندهنده رویکرد مذاکرهمحور ایران در عین پایبندی به اصول ملی است.
نکته کلیدی که در اظهارات مطرح شده حائز اهمیت است، تفکیک میان “مذاکره” و “تسلیم” است. طبق این دیدگاه، مذاکره تنها در صورتی معنا دارد که حول محور مسائل هستهای تعریف شود. هرگونه تلاش برای گسترش دامنه مذاکرات به موضوعاتی مانند توانمندیهای موشکی یا مسائل منطقهای، از نظر جمهوری اسلامی، مذاکره محسوب نمیشود، بلکه خواهان تسلیم شدن ایران در برابر خواستههای طرف مقابل تلقی میگردد. این موضعگیری بر حفاظت از منافع حاکمیتی و توان دفاعی کشور تأکید دارد.
محدودیتهای مطرح شده برای مذاکرات آتی
مسئولین همواره بر این اصل تأکید کردهاند که توان دفاعی و منطقهای جزو خطوط قرمز هستند. این موضوع در بیانات مختلف نمایندگان دیده میشود:
- مذاکره باید صرفاً هستهای باشد و از خطوط قرمز عبور نکند.
- طرح مسائل مانند توان موشکی به معنای پذیرش زیادهخواهی است.
- خروج از میز مذاکره توسط ایران هرگز رخ نداده است.
- هرگونه فشار برای تغییر چارچوب، مذاکره نیست، بلکه تسلیم است.
- مذاکرات باید در چارچوب منافع ملی و حفظ اقتدار صورت گیرد.
«مذاکره تنها در چارچوب مباحث هستهای معنا دارد و طرح موضوعاتی فراتر از آن، از جمله توان موشکی و مسائل منطقهای، مذاکره نیست بلکه بهمعنای تسلیم است.»
این موضعگیری، رویکرد دولت و مجلس را در قبال فشارهای بینالمللی برای وادار کردن ایران به امتیازدهی در حوزههای غیرهستهای مشخص میکند. ایران اعلام کرده است که آماده تعامل سازنده در چارچوب توافقات اولیه است، اما تسلیم شدن در برابر زیادهخواهیها پذیرفته نیست.
اعلام زمان احتمالی گفتگوها
در برخی اخبار غیررسمی، به برگزاری مذاکراتی در عمان اشاره شده است، که احتمالاً نشاندهنده تلاشهای دیپلماتیک برای حفظ کانالهای ارتباطی در سطوح مختلف است. این گفتگوها، هرچند در چارچوبهای اعلام شده انجام شوند، اهمیت حیاتی در مدیریت تنشها خواهند داشت.
