تأسف چین از پایان معاهده «استارت نو» هستهای روسیه و آمریکا
دولت چین مراتب تأسف خود را از پایان یافتن معاهده کاهش تسلیحات هستهای راهبردی بین روسیه و آمریکا با عنوان «استارت نو» (New START) اعلام کرد.
واکنش چین به پایان معاهده هستهای «استارت نو»
پایان یافتن معاهده کاهش تسلیحات هستهای راهبردی معروف به «استارت نو» (New START) میان فدراسیون روسیه و ایالات متحده آمریکا، نگرانیهای بینالمللی گستردهای را به دنبال داشته است. دولت چین، به عنوان یکی از بازیگران اصلی صحنه بینالمللی، موضع خود را در قبال این تحول مهم اعلام کرده و نسبت به این اقدام ابراز تأسف عمیق کرده است. معاهده «استارت نو»، که آخرین توافق مهم باقیمانده از دوران جنگ سرد برای کنترل تسلیحات هستهای بود، برای حفظ ثبات راهبردی جهانی و کاهش تنشهای هستهای نقشی اساسی ایفا مینمود. توقف اجرای چنین پیمانی، نگرانیها در مورد مسابقه تسلیحاتی جدید و افزایش ریسک درگیریهای هستهای را افزایش میدهد.
چین همواره بر اهمیت گفتوگوهای چندجانبه و حفظ چارچوبهای کنترل تسلیحات تأکید داشته است. موضع چین در این زمینه، بازتابی از نگرانیهای گستردهتر این کشور درباره نظام بینالمللی و لزوم تقویت مکانیزمهای دیپلماتیک برای مدیریت تهدیدات جهانی است. این کشور معتقد است که چنین توافقاتی برای امنیت همه کشورها حیاتی هستند و خروج یکجانبه یا تعلیق آنها به ضرر صلح جهانی است.
اهمیت معاهده «استارت نو»
- این معاهده تنها ابزار باقیمانده برای نظارت بر کلاهکهای هستهای استراتژیک دو قدرت بزرگ جهان بود.
- نقش حیاتی در شفافیت و پیشبینیپذیری در حوزه هستهای ایفا میکرد.
- توقف آن میتواند مسیر را برای توسعه نامحدود زرادخانههای هستهای هموار سازد.
- تأثیر مستقیمی بر ثبات نظام امنیتی بینالمللی دارد.
- چین طرفهای درگیر را به ازسرگیری فوری مذاکرات دعوت کرده است.
به نقل از بیانیههای رسمی، چین تأکید کرده است که “حفظ و اجرای موفقیتآمیز این معاهده برای تضمین ثبات بینالمللی و کاهش خطر جنگ هستهای ضروری است.”
“توقف اجرای این توافق یک سیگنال منفی به جامعه بینالمللی ارسال میکند و میتواند منجر به پیامدهای جبرانناپذیری بر کنترل تسلیحات شود.”
در نهایت، موضع چین نشاندهنده نگرانی این کشور از حرکت جهان به سمت رقابت تسلیحاتی به جای همکاری بینالمللی است. جامعه جهانی امیدوار است که طرفین آمریکایی و روسی، با در نظر گرفتن هزینههای بلندمدت این اقدام، راههایی برای احیای مکانیسمهای کنترل تسلیحات پیدا کنند تا از تضعیف مبانی امنیت جهانی جلوگیری شود. این اتفاق اهمیت دیپلماسی پایدار در دوران پرمخاطره کنونی را بیش از پیش نمایان میسازد.
