لاریجانی: دشمن در گفتار رسانهای به دنبال تضعیف ایران است اما از قدرت آن واهمه دارد
کارشناس امور بینالملل مطرح کرد که دشمن در بیان رسانهای قصد دارد ایران را ضعیف نشان دهد، اما از قدرت واقعی جمهوری اسلامی وحشت دارد؛ ادعای مهار ایران با واکنش جدی ایران مواجه میشود.
تحلیل مواضع رسانهای و قدرت واقعی جمهوری اسلامی ایران
علی لاریجانی، تحلیلگر امور بینالملل، بر تفاوت فاحش میان گفتمان رسانهای دشمن علیه ایران و واقعیتهای عملی قدرت جمهوری اسلامی ایران تأکید کرده است. به گفته وی، دشمنان از طریق ابزارهای رسانهای تلاش میکنند تا چهرهای ضعیف و ناتوان از ایران ترسیم کنند و این برداشت را در افکار عمومی تقویت نمایند که توان بازدارندگی ایران تحلیل رفته است. این رویکرد رسانهای بخشی از یک جنگ نرم سازمانیافته است که هدف آن تضعیف روحیه داخلی و بینالمللی جمهوری اسلامی است.
با این حال، لاریجانی به صراحت بیان میکند که این روایت رسانهای کاملاً متضاد با درک دشمنان از قدرت عمل ایران است. او اشاره میکند که در عرصه عملی، زمانی که ایران با هشدارهای جدی و قاطع مواجه میشود، طرف مقابل عقبنشینی کرده و از عواقب اقدامات خود بیمناک است. این امر نشاندهنده آن است که در محاسبات استراتژیک، دشمنان قدرت نظامی، سیاسی و منطقهای ایران را جدی میگیرند و از آن واهمه دارند، برخلاف آنچه در فضاسازیهای رسانهای ترویج میشود.
- تقابل روایت رسانهای و واقعیت قدرت: دشمن تلاش میکند با بزرگنمایی مشکلات داخلی و کاهش توانمندیهای ایران، تصویری غیرواقعی ارائه دهد.
- واهمه عملی از واکنش ایران: موضع قاطع ایران در برابر تهدیدات، طرفهای مقابل را وادار به احتیاط و عقبنشینیهای تاکتیکی میکند.
- استراتژی مهار شکستخورده: ادعاهای مربوط به «مهار ایران» با هرگونه اقدام مقتدرانه جمهوری اسلامی به چالش کشیده شده است.
- اهمیت بازدارندگی: نمایش اقتدار در عرصههای مختلف، اصلیترین ابزار حفظ منافع ملی در برابر فشارهای خارجی است.
- تمرکز بر گفتمان داخلی: حفظ انسجام داخلی در برابر تبلیغات خارجی امری حیاتی ارزیابی میشود.
«دشمن در گفتار رسانهای تلاش میکند ایران را ضعیف جلوه دهد، اما در عمل از قدرت جمهوری اسلامی واهمه دارد. آنان ادعا میکنند ما ایران را مهار کردهایم، اما وقتی با هشدار جدی جمهوری اسلامی مواجه میشوند، حتی از...»
این اظهارات نشاندهنده این است که در تحلیل ژئوپلیتیک ایران، باید به عملکرد واقعی طرفهای مقابل در مواجهه با تحولات و هشدارهای تهران توجه بیشتری داشت تا صرفاً به فضاسازیهای تبلیغاتی آنها.
