نقش جامعه خیرین در توسعه زیرساختهای سازمان انتقال خون
معاون اجتماعی سازمان انتقال خون بر اهمیت استفاده از ظرفیت خیرین برای رفع چالشهای بودجهای و نیروی انسانی این سازمان تأکید کرد.

ارتقای زیرساختهای انتقال خون با مشارکت خیرین
معاون اجتماعی سازمان انتقال خون ایران، محمد علیزاده فرد، در گفتوگویی بر نقش حیاتی مشارکتهای مردمی و جامعه خیرین در تقویت زیرساختهای حیاتی سازمان انتقال خون تأکید کرد. وی با اذعان به چالشهای موجود، بهویژه محدودیتهای بودجهای و کمبود نیروی انسانی، این موانع را مانعی جدی در مسیر توسعه و بهبود خدمات این سازمان دانست. در شرایطی که تأمین منابع دولتی همواره با پیچیدگیها و کاستیهایی همراه است، اتکا به ظرفیت جامعه خیرین به عنوان یک راهکار مؤثر و برونرفت از این تنگناها معرفی شد.
علیزاده فرد اشاره کرد که سازمان انتقال خون به دلیل ماهیت خدماتی و حساس خود، نیازمند توسعه مستمر تجهیزات و گسترش پایگاههای جمعآوری خون است. این توسعه، بدون مشارکت فعال بخش غیردولتی و افراد نیکوکار، بسیار دشوار خواهد بود. وی نقش خیرین را نه تنها در تأمین مالی پروژههای عمرانی و تجهیزاتی، بلکه در کمک به ارتقاء سطح فرهنگی اهداء خون در جامعه نیز برجسته خواند.
چالشهای پیش روی سازمان انتقال خون
سازمان انتقال خون با دو چالش اصلی مواجه است که نیازمند راهکارهای خلاقانه است:
- محدودیتهای مالی و بودجهای: تخصیص ناکافی منابع برای خرید تجهیزات پیشرفته و نگهداری زیرساختها.
- نیاز به منابع انسانی متخصص: کمبود نیروی متخصص در بخشهای مختلف عملیاتی و پشتیبانی.
“استفاده از ظرفیت خیرین برای برون رفت از چالشهای بودجهای و نیروی انسانی سازمان انتقال خون، مهم و مؤثر است.”
اهمیت مشارکت خیرین در توسعه زیرساختها
تأکید معاون اجتماعی سازمان بر این نکته است که خیرین میتوانند در زمینههای گوناگونی یاریرسان باشند، از جمله ساخت مراکز جدید، تجهیز آزمایشگاهها و همچنین اجرای کمپینهای آگاهیبخش برای تشویق اهداکنندگان مستمر.
- تجهیز مراکز فرسوده و توسعه پایگاههای جدید اهدای خون.
- کمک به تأمین دستگاههای پیشرفته مورد نیاز برای فرآوری و نگهداری خون.
- ترویج فرهنگ نیکوکاری مرتبط با سلامت و اهداء خون در میان آحاد جامعه.
“نقش بخش خصوصی و خیرین در این حوزه، مکمل فعالیتهای دولت بوده و توسعه خدمات حیاتی انتقال خون را تسریع میبخشد.”
در مجموع، اظهارات محمد علیزاده فرد نشاندهنده یک استراتژی مشخص برای تعامل بیشتر با جامعه نیکوکار کشور جهت تضمین سلامت و پایداری زیرساختهای حیاتی انتقال خون است؛ امری که مستقیماً بر امنیت سلامت عمومی تأثیرگذار خواهد بود.


