سرنوشت مذاکرات ایران و آمریکا در مسقط؛ از میدان جنگ تا دیپلماسی
مذاکرات مسقط عرصهی رویارویی صبر استراتژیک ایران و شتاب معاملهگرایانه آمریکا است؛ جنگی بیسلاح میان دو طرف بر سر منافع کلیدی.
آینده مذاکرات ایران و آمریکا در مسقط
سایت خبری SNNTV گزارشی از نهمین روز جشنواره فیلم فجر منتشر کرده است که در تضاد کامل با عنوان و توضیحات داده شده درباره مذاکرات ایران و آمریکاست. این ناهمخوانی نشاندهنده تشتت در اطلاعات ورودی است. با فرض اینکه تمرکز باید بر مذاکرات ایران و آمریکا باشد، میتوان تحولات اخیر را در پرتو تحولات میدانی و دیپلماتیک مورد بررسی قرار داد. تنشهای منطقهای و بینالمللی همواره سایهای سنگین بر سر مذاکرات دیپلماتیک پرتنش میان تهران و واشنگتن انداخته است، جایی که هر دو طرف در تلاشند تا با حفظ «صبر استراتژیک»، امتیازات بیشتری کسب کنند.
در سناریوی فعلی، هر گام دیپلماتیک با ارزیابی دقیق پیامدهای میدانی همراه است. جایی که ایالات متحده تمایل دارد با استفاده از اهرمهای فشار، به سمت یک «معامله بزرگتر» حرکت کند، ایران رویکردی محتاطانه و مبتنی بر تثبیت مواضع اصولی خود را در پیش گرفته است. این تفاوت در سرعت و استراتژی، مذاکرات را به یک «جنگ بیگلوله» تبدیل کرده است.
چالشهای مسیر دیپلماتیک
- عدم اعتماد متقابل: سابقه طولانی تنشها، اعتماد میان طرفین را به شدت کاهش داده است، که هرگونه پیشرفتی را کند میکند.
- مسائل منطقهای: دخالت در امور داخلی منطقه و حمایت از متحدان، یکی از محورهای اصلی اختلافات است.
- مواضع داخلی: فشارهای سیاسی داخلی در هر دو کشور، انعطافپذیری مذاکرهکنندگان را محدود میسازد.
«صبر استراتژیک تهران در مقابل شتاب معاملهگرایانه واشنگتن، مشخصه اصلی این دور از مذاکرات است.»
نقش واسطهها
کشورهایی مانند عمان (میزبان احتمالی مذاکرات مسقط) در تلاش برای ایجاد یک چارچوب پایدار جهت کاهش تنشها هستند. موفقیت این تلاشها به توانایی طرفین در پیدا کردن نقاط مشترک کمخطر بستگی دارد.
«دوران مذاکرات صرفاً درباره توافق هستهای نمانده است؛ اکنون دایره موضوعات به قدری گسترده شده که هر گونه توافق نیازمند یک پکیج جامع است.»
در نهایت، سرنوشت این مذاکرات نه تنها بر اقتصاد منطقه، بلکه بر آینده نظم امنیتی غرب آسیا تأثیرگذار خواهد بود. تداوم این وضعیت، ریسک سوءتفاهم و درگیریهای ناخواسته را افزایش میدهد.
