ضرورت پایان دادن به منازعات مخرب داخلی و بینالمللی برای اقتصاد ایران
اقتصاد ایران برای بقا نیازمند تعامل با جهان است. باید از رویکرد تافته جدا بافته بودن دست کشیده و با اعتدال و افزایش توان ملی، به جای تقابل، بازیگری تأثیرگذار در عرصه جهانی بود.
ضرورت خروج از انزوا و تعامل با نظم نوین جهانی اقتصاد
اقتصاد ایران برای بقا و رشد، به شدت نیازمند برقراری رابطه با جهان است؛ جهانی که ساختار آن بر کنش و واکنش منافع کشورها، نهادها و افراد مختلف شکل گرفته است. ایران تنها جزئی از این ساختار پیچیده است و نمیتواند خود را از آن مستثنی بداند. در حال حاضر، ساختار جهانی تحت سلطه جریان راست سنتی و محافظهکارانه قرار دارد و ظهور هوش مصنوعی و رقابتهای فناورانه، نوعی تقسیم کار بینالمللی را رقم زده است که قدرتهای بزرگ مانند آمریکا، چین و روسیه نیز با تفاوتهای اندک، در مسیر آن حرکت میکنند و اروپا نیز مجبور به همراهی است تا از این نظم جدید حذف نشود. در چنین شرایطی، اتخاذ رویکردی مبتنی بر صبر و اعتدال حیاتی است؛ زیرا نه گسست رادیکال و نه بازگشت نوستالژیک به گذشته نمیتواند اهداف ملی را محقق سازد.
باید به جای اصرار بر «تافته جدا بافته بودن» در اقتصاد جهانی، بر افزایش توان ملی تمرکز کرده و به بازیگری تأثیرگذار بر مناسبات جهانی تبدیل شویم؛ همان رویکردی که کشورهای همسایه مانند ترکیه، عربستان، امارات، قطر و مصر در پیش گرفتهاند. ادامه مسیر کنونی، هزینههای سنگینی بر این سرزمین وارد میآورد و شکوه آن را در برابر ناتوانیهای ساختاری پنهان میسازد. کشوری با ظرفیتهای عظیم انسانی، طبیعی و جغرافیایی، شایسته آن است که با تکیه بر وحدت تمامی اقوام و افکار، دوباره به جایگاهی شایسته دست یابد.
- باید از هزینهتراشیهای ناشی از انزوای اجباری دست برداشت و واقعیتهای ژئوپلیتیکی و اقتصادی کنونی را پذیرفت.
- افزایش قدرت ملی به جای تقابل مستقیم، مسیر عاقلانهتری برای تعامل با نظم نوین جهان است.
- تداوم «قهر و سرسختی داخلی» و ماندن در «منازعه مخرب بینالمللی» نتیجهای جز تضعیف نخواهد داشت.
- کشورهای منطقه با اتخاذ رویکرد تعاملی، توانستهاند جایگاه خود را در دهکده جهانی تثبیت کنند.
«چرا میخواهیم تافته جدا بافته باشیم و هزینههایی بر این سرزمین شگفتانگیز و دوستداشتنی، ایران عزیزمان... بار کنیم که در توان آن نیست؟»
«به منازعه مخرب بینالمللی و قهر و سرسختی داخلی خاتمه دهیم که تداوم این راه حاصلی ندارد.»
در شرایطی که سایه شوم بیثباتی و تنش بر سر منطقه سنگینی میکند، بازنگری اساسی در نگاه به خود و جایگاه ایران در جهان ضروری است. پایان دادن به تقابلهای بیهوده داخلی و خارجی، امکان نفس کشیدن اقتصاد و استفاده از ظرفیتهای بالقوه کشور برای تبدیل شدن به یک بازیگر مؤثر در عرصه جهانی را فراهم میآورد.
