تطابق ورودی و خروجی سدها؛ وضعیت پرشدگی سدها به ۳۵ درصد رسید

وضعیت سدها و تعادل ورودی و خروجی

بر اساس اظهارات سخنگوی آبفا تهران، وضعیت فعلی سدهای منطقه نشان دهنده تعادل نسبی میان میزان ورودی و خروجی آب است. این موضوع در مقایسه با سال‌های گذشته که اختلاف فاحشی بین این دو فاکتور وجود داشت، حائز اهمیت است. در گذشته، ورودی سدها به طور قابل توجهی (حدود پنج تا شش برابر) بیشتر از خروجی آنها بود که نشان‌دهنده انباشت منابع آبی بود. در حال حاضر، این تعادل به معنای مدیریت مصرف و رهاسازی آب برای حفظ سطح قابل قبولی از ذخایر است.

همچنین، شاخص مهم دیگر، درصد پرشدگی سدها است که بر اساس گزارش‌های اخیر به ۳۵ درصد رسیده است. این رقم نشان‌دهنده سطح موجود آب ذخیره‌شده در مقابل ظرفیت کامل سدها است و بیانگر اهمیت مدیریت پایدار منابع آبی است.

اهمیت تعادل ورودی و خروجی

ایجاد توازن بین آب ورودی و خروجی از سدها برای حفظ پایداری منابع آبی ضروری است. اگر ورودی بسیار بیشتر از خروجی باشد، ریسک سرریز شدن سدها در زمان بارش‌های شدید و خسارات ناشی از آن افزایش می‌یابد. از سوی دیگر، اگر خروجی به مراتب بیشتر از ورودی باشد، ذخایر آبی به سرعت کاهش یافته و تهدیدی جدی برای تأمین آب شرب و کشاورزی در فصول خشک به وجود می‌آید.

• کاهش اختلاف: اختلاف زیاد بین ورودی و خروجی در گذشته، مدیریت منابع را دشوارتر می‌ساخت.
• سطح پرشدگی ۳۵ درصد: این میزان نشان‌دهنده وضعیت ذخایر آبی در مقایسه با ظرفیت کلی سدها است.
• مدیریت مصرف: تعادل فعلی نشان‌دهنده مدیریت بهینه مصرف در بخش‌های مختلف است.
• تأثیر اقلیمی: میزان ورودی سدها به شدت تحت تأثیر میزان بارش‌ها و روان‌آب‌های فصلی است.

سخنگوی آبفا تهران اشاره کرده است که “در سال‌های گذشته، ورودی سد‌ها پنج تا شش برابر خروجی بود.”

این تغییر در نسبت ورودی و خروجی نشان‌دهنده اهمیت مدیریت منابع در شرایط فعلی است.

به طور کلی، رسیدن به سطح پرشدگی ۳۵ درصد و حفظ تعادل بین ورودی و خروجی سدها، مرحله‌ای مهم در مدیریت مصرف و ذخیره‌سازی منابع آب در منطقه محسوب می‌شود و نشان‌دهنده توجه به پایداری بلندمدت است.