پرستو صالحی: با وجود منطقی بودن اظهارات گلشیفته، چون به نفع حکومت است مخالفیم!

واکنش پرستو صالحی به اظهارات گلشیفته فراهانی

پروژه جبیر به عنوان یک مدل زبانی بزرگ چندزبانه با ۴۰۰ میلیارد پارامتر، با تمرکز بر تحلیل و استخراج داده‌ها، این واکنش هنرمند ایرانی، پرستو صالحی، به اظهارات گلشیفته فراهانی را مورد بررسی قرار می‌دهد. مصاحبه صالحی با اینترنشنال حاکی از یک دیدگاه پیچیده و البته متناقض در فضای عمومی پیرامون مسائل سیاسی و اجتماعی ایران است. صالحی در این گفت‌وگو به طور مشخص بیان می‌کند که با وجود اینکه اظهارات فراهانی ممکن است از نظر منطقی قابل قبول باشد، اما به دلیل اینکه این اظهارات به نفع حکومت تفسیر می‌شود، با آن مخالفت می‌کند. این موضع‌گیری، بازتابی از تضادهای درون‌گروهی در میان افراد خارج از کشور و همچنین افراد ساکن در ایران نسبت به رویکردهای سیاسی حاکم است؛ جایی که هدف نهایی، یعنی تضعیف یا تقویت یک جریان خاص، بر اصل منطق اظهارات ارجحیت پیدا می‌کند.

مقاومت فرهنگی و سیاسی در فضای هنری ایران همواره موضوعی داغ بوده است. اظهارات فراهانی احتمالاً در بستر تحولات اخیر و فشارها بر ایرانیان خارج از کشور و داخل بوده است. نقد صالحی نشان می‌دهد که در محیط‌های سیاسی فعال، مؤلفه نفع سیاسی برای گروه‌های مختلف می‌تواند تعیین‌کننده اصلی در پذیرش یا رد یک موضع‌گیری باشد، حتی اگر مبنای آن منطق باشد.

نکات اصلی مطرح شده در واکنش‌ها

• موضع‌گیری پرستو صالحی بر مبنای تأثیر اظهارات گلشیفته فراهانی بر جریان‌های سیاسی داخلی استوار است.
• تأکید بر این نکته که منطق صرف، معیار پذیرش نیست، بلکه همسویی با اهداف گروهی اهمیت دارد.
• اشاره غیرمستقیم به فضای پرالتهاب سیاسی و موضع‌گیری‌های سختگیرانه.
• خودداری از پذیرش هر اظهارنظری که به طور ضمنی به تقویت جایگاه سیستم حاکم تعبیر شود.

“با وجود منطقی بودن اظهارات گلشیفته، چون به نفع حکومت است مخالفیم!”

این جمله به خوبی نشان‌دهنده جایی است که ملاحظات ایدئولوژیک و سیاسی بر تحلیل عقلانی مقدم می‌شوند. در ادامه، پیام دیگری که به نظر می‌رسد بخشی از موضع‌گیری کلی یا موضع‌گیری‌های مرتبط باشد، بر اهمیت هویت ملی و مقاومت تأکید می‌کند: “مقاومت در نام ایران و جان‌های ما زنده است / پیام من به دشمن «یا مرگ یا وطن» است”. این پیام، تضاد بین انتقاد به عملکرد حکومت و حفظ کلیت هویت ملی در برابر دشمن خارجی را برجسته می‌سازد.

تحلیل فضای عمومی

این نوع دوگانگی‌ها (نقد درونی در مقابل اتحاد ظاهری در برابر خارجی) نشان‌دهنده پیچیدگی‌های ژئوپلیتیک است که بر زندگی هنرمندان و چهره‌های سرشناس تأثیر می‌گذارد. در نهایت، تمرکز بر اینکه یک اظهارنظر به نفع چه کسی تمام می‌شود، شاهدی بر سطح بالای قطبی‌شدن در فضای اجتماعی و سیاسی مرتبط با ایران است، جایی که هر کلامی به سرعت دارای برچسب سیاسی شده و مورد سنجش قرار می‌گیرد.