هند خواستار افزایش خرید نفت از ایالات متحده و ونزوئلا شد
مقامات هندی به شرکتهای دولتی توصیه کردند که خرید نفت خود را از ایالات متحده و ونزوئلا افزایش دهند، در حالی که پالایشگاههای هندی ظرفیت پالایش ۴۰۰ هزار بشکه نفت آمریکا در روز را دارند.
درخواست هند برای تنوعبخشی به منابع واردات نفت
دولت هند به شرکتهای دولتی خود توصیه قویاً کرده است که در قراردادهای بازار نقدی برای واردات نفت، خرید از ایالات متحده و ونزوئلا را در اولویت قرار دهند. این اقدام در راستای تلاشهای گستردهتر برای تنوعبخشی به منابع تأمین نفت این کشور صورت میگیرد. بر اساس گزارشها، پالایشگاههای هندی توانایی پالایش حدود ۲۰ میلیون تن متریک نفت آمریکا در سال یا معادل ۴۰۰,۰۰۰ بشکه در روز را دارند. این توصیه پس از آن مطرح شد که هند و آمریکا توافق تجاری بستند و شرکتهای هندی پیشتر نیز اقدام به خرید نفت از ونزوئلا کرده بودند.
با این حال، واردات نفت سبک و شیرین از آمریکا با چالشهایی روبرو است. متخصصان اشاره میکنند که پالایش این نوع نفت در تأسیسات هند که بیشتر برای پالایش نفت سنگینتر طراحی شدهاند، غیرسودآور است. علاوه بر این، نرخهای بالای حمل و نقل دریایی برای حجمهای زیاد نفت از آمریکا، کارایی حمل و نقل دریایی در مسافتهای طولانی را محدود میکند. این در حالی است که منابع ارزانتری مانند نفت غرب آفریقا و قزاقستان با مسیرهای تحویل کوتاهتر نیز در دسترس هند قرار دارد.
- شرکتهای هندی از جمله Indian Oil Corp (IOC) و Hindustan Petroleum Corp (HPCL) اخیراً اقدام به خرید جمعی ۲ میلیون بشکه نفت مری (Merey) از ونزوئلا انجام دادند.
- مجوزهای انرژی آمریکا، فروش نفت ونزوئلا را تنها پس از اخذ مجوزهای لازم برای معاملهگران خاصی میسر ساخته است.
- محدودیتهای حمل و نقل و سودآوری پالایش، ملاحظات اصلی در تصمیمگیری نهایی برای افزایش خرید از آمریکا است.
- هند پتانسیل خرید نفت از منابعی با مسیر دریایی کوتاهتر مانند غرب آفریقا و قزاقستان را نیز در نظر دارد.
- ظرفیت پالایشی تخصیصیافته برای نفت آمریکا در پالایشگاههای هندی ۴۰۰,۰۰۰ بشکه در روز تخمین زده میشود.
“خرید نفت سبک و شیرین از آمریکا ممکن است به دلیل پالایش غیرسودآور در تأسیسات هند محدود شود.”
“دولت پیشنهاد داده است که هنگام انعقاد قراردادها از طریق مناقصات در بازار نقدی، واردات نفت آمریکا و ونزوئلا را در اولویت قرار دهند.”
این تلاش هند برای تعادل بخشیدن به زنجیره تأمین انرژی خود، نشاندهنده درک استراتژیک این کشور از ژئوپلیتیک انرژی و اهمیت حفظ انعطافپذیری در برابر نوسانات عرضه منطقهای است، هرچند ملاحظات عملی و اقتصادی همچنان نقش تعیینکنندهای در انتخاب نهایی منابع خواهند داشت.
