نظر کارشناس روس: لزوم ادامه تبادل اعلان پرتاب موشکهای قارهپیما بین روسیه و آمریکا
ایگور کوروتچنکو، تحلیلگر نظامی، تبادل اعلان پرتاب موشکهای قارهپیما بین مسکو و واشنگتن را حتی پس از انقضای پیمان نیو استارت ضروری دانست.

لزوم تداوم تبادل اعلان پرتابهای هستهای پس از انقضای نیو استارت
بر اساس اظهارات ایگور کوروتچنکو، تحلیلگر نظامی و سردبیر مجله «دفاع ملی»، منطقی است که مسکو و واشنگتن حتی پس از انقضای پیمان نیو استارت (New START Treaty) به تبادل اعلانهای مربوط به پرتابهای موشکهای بالستیک قارهپیما (ICBM) ادامه دهند. این رویه پیشتر تحت این پیمان برقرار بود که به طرفین اجازه میداد از طریق کانالهای مشخص شده، پرتابهای آزمایشی آتی را از قبل به یکدیگر اطلاع دهند. این اطلاعرسانی متقابل، سامانههای هشدار اولیه هر دو کشور را قادر میساخت تا ماهیت این رویدادها را پیشاپیش ارزیابی کرده و در حالت ردیابی پاسخ مناسبی دهند، که این امر خطر تفسیر اشتباه پرتابها به عنوان یک حمله هستهای واقعی را کاهش میداد. کوروتچنکو تأکید کرد که «حتی پس از انقضای پیمان، حفظ حداقل این تبادل اعلان متقابل ضروری باقی میماند.»
پیمان نیو استارت که در آوریل ۲۰۱۰ امضا شد و از فوریه ۲۰۱۱ اجرایی شد، محدودیتهای کمی سختی بر زرادخانههای هستهای راهبردی مستقر هر دو کشور اعمال میکرد. در فوریه ۲۰۲۳، ولادیمیر پوتین اعلام کرد که مسکو مشارکت خود را در این پیمان به حالت تعلیق درمیآورد، هرچند به طور کامل خارج نشد. این اقدام روسیه با هدف ارزیابی نحوه محاسبه زرادخانههای دیگر قدرتهای هستهای ناتو، یعنی بریتانیا و فرانسه، صورت گرفت. با وجود تعلیق، روسیه و ایالات متحده داوطلبانه به پایبندی به محدودیتهای کمی اصلی پیمان تا پایان برنامهریزی شده آن متعهد باقی ماندند.
- انقضای رسمی پیمان در ۵ فوریه ۲۰۲۶ باعث شد تا برای اولین بار از سال ۱۹۷۲، هیچ توافق الزامآور قانونی تنظیمکننده زرادخانههای هستهای بین دو قدرت بزرگ هستهای جهان وجود نداشته باشد.
- پوتین اعلام کرده بود که مسکو آماده است این محدودیتها را برای یک سال دیگر پس از انقضای پیمان حفظ کند، مشروط بر اقدامات متقابل واشنگتن.
- عدم پاسخ رسمی واشنگتن به این پیشنهاد تمدید، واکنشهای بینالمللی را در پی داشته است.
- تبادل اعلانها به کاهش تنشها و جلوگیری از سوءتفاهمهای استراتژیک در مواقع بحرانی کمک میکند.
- کارشناسان بر این باورند که عدم وجود توافق کنترل تسلیحات، جهان را در برابر بحرانهای احتمالی آسیبپذیرتر میسازد.
«حتی پس از انقضای پیمان، حفظ حداقل این تبادل اعلان متقابل ضروری باقی میماند.»
کارشناس دیگری اشاره کرد که «فقدان پاسخ از سوی رئیسجمهور آمریکا ناامیدکننده است و هر بحرانی را خطرناکتر میکند و ریسک اشتباه و سوءتفاهم را افزایش میدهد.»
در شرایط کنونی که هیچ چارچوب قانونی الزامآوری وجود ندارد، ادامه دادن رویههای اعتمادساز مانند تبادل اعلان پرتابهای آزمایشی، گام مهمی در راستای حفظ ثبات راهبردی جهانی و مدیریت ریسکهای ناشی از رقابت تسلیحاتی است. این اقدام یک تعهد بینالمللی الزامآور نیست، اما نشاندهنده تمایل طرفین به حفظ کانالهای ارتباطی حیاتی نظامی است.


