دلتنگی نوعی از دست دادن است که شاید هرگز پایان نیابد. اما قلبی در دو مکان میتواند شادی بیابد | گینور پارکین
برای کسانی که دور از خانه زندگی میکنند، احساس ترکیبی از اندوه و قدردانی چندان متناقض نیست. ذهن مدرن ستونی است که کارشناسان مسائل سلامت روان را در کار خود مورد بحث قرار میدهند.
دلتنگی به عنوان یک از دست دادن مبهم
مقاله به بررسی دلتنگی به عنوان شکلی از از دست دادن مبهم میپردازد، مفهومی که توسط خانوادهدرمانگر پائولین باس مطرح شده است. این حالت زمانی رخ میدهد که چیزی یا کسی غایب است اما در ذهن و قلب ما به شدت حاضر باقی میماند. داستان سوزان نمونهای از این است که چگونه دلتنگی با گذشت زمان محو نمیشود، بلکه به بخشی دائمی از زندگی تبدیل میگردد.
عوامل تشدید دلتنگی
- بازدیدهای طولانیتر میتوانند احساس از دست دادن را تشدید کنند
- از دست دادن قسمتهای عادی زندگی مانند تولدها و دیدارهای معمولی
- فشار و شدت بازدیدها به دلیل تلاش برای فشرده کردن تمام تجربیات در زمان محدود
"وقتی دو دنیا داری، همیشه باید به یکی خداحافظی کنی" - لوسیل وونگ "من سعی میکنم برای آنچه اینجا دارم سپاسگزار باشم، بدون اینکه اجازه دهم اندوه برای آنچه ندارم غلبه کند" - سوزان
راهکارهای مقابله
تحقیقات روانشناختی نشان میدهد که احساسات ترکیبی مانند اندوه و قدردانی لزوماً متناقض نیستند، بلکه همزیست و از نظر عصبی یکپارچه هستند. دکتر لوسی هون توصیه میکند که با غم و اندوه در "قطعات قابل مدیریت" برخورد شود و بین مواجهه و اجتناب از آن نوسان داشت. این مقاله نتیجه میگیرد که اگرچه زندگی با دلتنگی ممکن است مادامالعمر باشد، اما قلب انسان انعطافپذیر enough است تا بتواند همه این احساسات را هم اینجا و هم آنجا در خود جای دهد.
