نقد واکنشهای شدید جناح راست به اجرای بد بانی در سوپر بول
تحلیل دلیل خشم مگا از اجرای بد بانی در سوپر بول؛ این واکنشها نماد علامتدهی نفرت به جای سیگنالدهی فضیلت در جامعه آمریکا است.
تحلیل واکنشهای جناح راست آمریکا به اجرای بد بانی
این مقاله به بررسی واکنشهای تند شخصیتهای راستگرا و جناح Maga در آمریکا به اجرای بد بانی در نمایش نیمهوقت سوپر بول میپردازد. منتقدان اصلی، از جمله مگین کلی، این اجرا را «توهین» به فرهنگ آمریکایی قلمداد کردند، عمدتاً به این دلیل که تمام اجرا به زبان اسپانیایی بود. کلی به صراحت بیان کرد که آمریکا نیازی به «اجراکننده غیرانگلیسیزبان» ندارد و این رویداد باید «ذاتاً آمریکایی» باقی بماند. این دیدگاه نشاندهنده نگرانی عمیقتر جناح راست درباره از دست دادن «فرهنگ» خود در برابر تأثیرات غیرانگلیسی و خارجی است.
واکنشهای افراطی تنها به مگین کلی محدود نشد. رسانههایی مانند The Federalist اجرای بد بانی را «تحقیرآمیز» خوانده و آن را به «تئوری جایگزینی بزرگ» مرتبط دانستند. چهرههای نزدیک به ترامپ نیز اجرای او را «سیلی به صورت کشور» توصیف کردند و بر این نکته تأکید داشتند که «هیچکس کلمات او را نمیفهمد». نویسنده با ارائه آمار، تأکید میکند که ۶۵ میلیون اسپانیاییزبان در آمریکا وجود دارند که از اسپانیا بیشتر است، بنابراین نادیده گرفتن این جمعیت غیرمنطقی است.
علامتدهی نفرت و ادعای آزاردیدگی
نویسنده استدلال میکند که این واکنشها صرفاً «علامتدهی فضیلت» (Virtue Signaling) نیست، بلکه «علامتدهی نفرت» (Vitriol Signaling) است. این پدیده نشاندهنده احساس عمیق «اضطهاد ادعایی» در میان هواداران Maga است، حتی با وجود سلطه سیاسی آنها بر قوای اجرایی و مقننه. این جناح از احساس قربانی بودن خود لذت میبرد و آن را به یک گفتمان سیاسی تبدیل کرده است.
این رویکرد با برگزاری یک نمایش نیمهوقت «جایگزین» توسط سازمان Turning Point USA (TPUSA) که با هدف تجلیل از چارلی کرک فقید و با حضور خوانندگان کانتری برگزار شد، کاملاً در تضاد است. این رویداد جایگزین، با تأکید بر هویت سفیدپوستی و موسیقی کانتری، سعی در بازنمایی آنچه آنها «واقعاً آمریکایی» میدانند، داشت.
- اجرای بد بانی به عنوان نمایشی «شاد، پیچیده و تاریخی» توصیف شد.
- اجرای TPUSA تلاشی برای نمایش «تنوع» محدود در چارچوب موسیقی کانتری بود.
- نگرانی جناح راست از این است که برابری برای کسانی که قدرت بر دیگران دارند، شبیه سرکوب به نظر میرسد.
- بد بانی اجرای خود را با این شعار به پایان رساند که «تنها چیزی قدرتمندتر از نفرت، عشق است» و «با هم، ما آمریکا هستیم»
مگین کلی ادعا کرد: “این نگرشی که شما در اینجا دارید، دلیل از دست دادن فرهنگتان در بریتانیا است. شما فرهنگ خود را به گروهی از مسلمانان افراطی واگذار کردید که آمدند و تصاحب کردند و اکنون از بین رفته است.”
یکی از هواداران ادعا کرد: “مخاطب به یک تجربه مدنی مشترک دعوت نشد. در عوض، آنها مجبور شدند شاهد جایگزینی فرهنگ خود باشند.”
در نهایت، تفاوت اصلی بین دو اجرا در نگرشی است که به مفهوم «آمریکا» دارند؛ یکی بر اساس شمول و پذیرش تنوع است و دیگری بر اساس حفظ یک حباب هویتی ایزوله و نگران از تغییرات جمعیتی و فرهنگی.
