کریستین اسکات توماس: منتقدان مرد تئاتر از درک نمایش‌های زنانه ناتوانند

انتقاد شدید از منتقدان مرد تئاتر

کریستین اسکات توماس، بازیگر سرشناس، در مراسم دریافت جایزه افتخاری دستاورد مادام‌العمر زنان در هنر، انتقادات تندی را متوجه منتقدان تئاتر مرد کرد. او ادعا کرد که این منتقدان در درک کامل نمایش‌نامه‌هایی که توسط زنان نوشته شده‌اند یا محوریت آن‌ها پیرامون زنان است، دچار مشکل هستند. اسکات توماس با اشاره به نمایش‌های اخیر خود، به‌ویژه اجرای نمایش “Lyonesse” اثر پنه لوپه اسکینر، که با وجود استقبال گسترده تماشاگران، با نقدهای منفی منتقدان روبه‌رو شد، این موضوع را برجسته ساخت. او معتقد است که بسیاری از نقدهای منفی توسط منتقدانی نوشته شده که قادر به درک تجربیات زنانی مانند مادران شاغل یا بازیگران بدون فرزند نیستند.

وی به سکانس تأثیرگذار مونولوگ خود درباره قاعدگی در سریال “Fleabag” اثر فیبی والر-بریج اشاره کرد و گفت که این بخش توانست گفتگوهای عمومی را تغییر دهد و مسائلی را که قبلاً «مشکلات زنانه» نامیده می‌شدند، به خط مقدم بحث‌ها بیاورد و حتی منجر به تغییر قوانین شود. اسکات توماس تأکید کرد که بدون نویسندگان زن، او در عرصه هنر به جایی نمی‌رسید و باید به حمایت از صدای زنان نویسنده ادامه دهد.

چالش‌های نقد تئاتر و شکاف جنسیتی

این اظهارات در بحبوحه نگرانی‌های فزاینده درباره نابرابری جنسیتی در تئاتر مطرح شد. جایزه زنان برای نمایش‌نامه‌نویسی در سال ۲۰۱۹ برای مقابله با کمبود نمایش‌نامه‌نویسان زن و نقش‌های مدیریتی زن در این صنعت تأسیس شد. تحقیقات نشان می‌دهد که سهم زنان نویسنده در تئاتر بریتانیا همچنان بسیار کمتر از مردان است و موانع ساختاری مانند مسئولیت‌های مراقبتی، مانع پیشرفت آن‌ها می‌شود.

الی کیل، یکی از بنیانگذاران جایزه، اظهار داشت: «به نظر می‌رسد نویسندگان زن تحت استانداردهای متفاوتی سنجیده می‌شوند و به شیوه‌های متفاوتی درباره آن‌ها نوشته می‌شود.»

لزوم درک تجربیات زنانه

اسکات توماس به‌طور خاص به انتقادی اشاره کرد که در آن، ناله یک شخصیت زن درباره واژن خود «غیرواقعی» توصیف شده بود. او تأکید کرد: «ما نیاز داریم که زنان این تجربیات را بنویسند. بیان کردن تجربه آن‌ها. مردان در حال شروع به درک این موضوع هستند.» او همچنین اشاره کرد که نقدهای یک نمایش می‌تواند بسیار متفاوت باشد، به‌طوری که در مورد “Lyonesse”، نقدهای مرد و زن تفاوت قابل توجهی داشتند.

• بیشتر بودن منتقدان مرد: آمارها نشان می‌دهد که بخش بزرگی از منتقدان تئاتر در سال‌های اخیر مرد بوده‌اند.
• اهمیت صدای نویسندگان زن: اسکات توماس بر نقش حیاتی نویسندگان زن در شکل دادن به محتوای هنری تأکید کرد.
• تبادل نظر: نمایش‌هایی با محوریت زنان، حتی اگر از نظر منتقدان مرد ضعیف تلقی شوند، مورد استقبال گسترده مخاطبان قرار می‌گیرند.
• تغییرات اجتماعی: نویسندگان زن مانند والر-بریج توانسته‌اند با پرداختن به مسائل تابو، بر بحث‌های عمومی تأثیر بگذارند.
• تعهد به پیشبرد: این بازیگر متعهد به حمایت از نویسندگان زن و ادامه‌ی گفتمان‌های چالش‌برانگیز است.

اسکات توماس گفت: «نمی‌دانم بدون نویسندگان زن کجا بودم. صادقانه بگویم، مطلقاً هیچ جا.»