نقد فیلم «من تنها در طوفان استراحت میکنم» - ملودرام هوشمند پسااستعماری در گینه بیسائو
فیلم پدرو پینو به بررسی رابطه یک مهندس پرتغالی با یک دگرجنسپوش در گینه بیسائو میپردازد و با رویکردی عمیق به مسئله امتیاز سفیدپوستان و پیچیدگیهای روابط پسااستعماری میپردازد.
نقد فیلم «من تنها در طوفان استراحت میکنم»
فیلم «من تنها در طوفان استراحت میکنم» اثر پدرو پینو، یک درام سه ساعته است که به بررسی پیچیدگیهای روابط پسااستعماری در کشور گینه بیسائو میپردازد. داستان حول محور سِرژِیو (با بازی سرژِیو کوراژِم)، مهندس محیط زیست پرتغالی که برای یک سازمان غیردولتی در پروژه ساخت جاده کار میکند، میچرخد.
- سِرژِیو با امتیاز سفیدپوستان و نقش خود در آفریقا درگیر است
- رابطه او با گوی، دگرجنسپوش برزیلی، نمادی از عدم تعهد اوست
- فیلم به بررسی فساد اقتصادی، فقر و خشونت در زمینه پسااستعماری میپردازد
- صحنههای طولانی مکالمه، فضای انعکاسی و انسانی ایجاد میکنند
- فیلمساز از طریق شخصیت اصلی به همدستی خود به عنوان ناظر سفیدپوست اعتراف میکند
«آنچه بیش از همه مرا آزار میدهد مردان خوب هستند» - این نقل قول از یک کارگر جنسی بیانگر نقد فیلم به نفاق غربی است.
«وسواسهای اخلاقی یک luxury هستند» - دیارا به سرژیو در مورد رشوه ۱۵۰ هزار یورویی یادآوری میکند.
این فیلم با رویکردی هوشمندانه نشان میدهد که شخصی همیشه سیاسی است و به بررسی موقعیتهای خاکستری در روابط بینالمللی میپردازد.
