نقد گرینلند ۲: مهاجرت – دنباله‌ای فاجعه‌بار که بیش از حد خود را جدی گرفته

نقد فیلم گرینلند ۲: مهاجرت

گرینلند ۲: مهاجرت دنباله‌ای برای فیلم катаستروفی سال ۲۰۲۰ است که با بازگشت جرارد باتلر در نقش جان گاریتی، مهندسی که باید خانواده خود را در دنیایی ویران شده نجات دهد، همراه است. این فیلم داستان را پنج سال پس از حوادث قسمت اول ادامه می‌دهد، جایی که خانواده گاریتی اکنون در یک پناهگاه زیرزمینی در گرینلند زندگی می‌کنند، اما آرامش آنها با یک سری زمین‌لرزه‌های مخرب به پایان می‌رسد و آنها را مجبور به مهاجرت به سوی یک دهانه آتشفشان در فرانسه می‌کند که گفته می‌شد دارای هوای قابل تنفس است.

• فیلم بر تضاد بین جان و پسر نوجوانش ناتان تمرکز دارد که مشتاق کشف دنیای بیرون است.
• سفر آنها از طریق کانال انگلیسی خشک شده و روی پل‌های سست، از صحنه‌های مهیج اما گاه مضحک فیلم است.
• کارگردان ریک رومن واگ سعی دارد حس فوریت و درام انسانی را حفظ کند، اما در انتقال هیجان و عمق احساسی شکست می‌خورد.
• فیلم بیش از حد بر جدیت و غم غلطی تمرکز دارد و از ارتباط با دنیای واقعی دور می‌شود.
• بازی باتلر به عنوان پدری نگران قابل قبول است، اما فیلم نتوانسته از پتانسیل داستان بهره‌برداری کند.

"گرینلند ۲: مهاجرت خود را در تمام روش‌های اشتباه جدی می‌گیرد؛ می‌خواهد فاصله ایمنی از دنیای واقعی حفظ کند، در حالی که از تماشاگر می‌خواهد برای نجابت تصوری اشک بریزد."

این دنباله با وجود گسترش جغرافیایی داستان، نتوانسته هوشمندی و تازگی قسمت اول را تکرار کند و به عنوان یک فیلم اکشن-درام پسا-آخرالزمانی متوسط طبقه‌بندی می‌شود.