دوندههای استقامتی با کفشهای دست دوم: رانندگان ریکشا که در سختترین مسابقات جهان شرکت میکنند
داستان اعضای یک باشگاه دو و میدانی در ماداگاسکار که توسط رانندگان ریکشا تأسیس شده و اکنون ورزشکاران نخبه را در رویدادهای استقامتی بینالمللی شکست میدهند.
قهرمانان استقامتی رانندگان ریکشای ماداگاسکار
داستان هایا نایرینا و همباشگاهیهایش از باشگاه دو و میدانی کراون در شهری به نام آنتسیرابه در ماداگاسکار، نمونهای الهامبخش از پشتکار و عشق به دویدن است. این افراد که شغل اصلی آنها راندن یا کشیدن ریکشا در بازارهای رقابتی است، توانستهاند با وجود کمبود امکانات، در مسابقات جهانی دو استقامتی بدرخشند. نایرینا که روزانه با ریکشای خود مسافت زیادی را طی میکند، به لطف برنامهای که توسط باشگاهش برای خرید دوچرخه ریکشا اجرا شده، دیگر مجبور به پرداخت اجاره روزانه نیست و میتواند بر تمرینات خود متمرکز شود. این باشگاه که ریشههایش به اولین مسابقه ریکشا در سال ۱۹۹۷ بازمیگردد، با حمایت یان مایت، رئیس فرانسویاش، شتاب بیشتری گرفت و بر پتانسیل ورزشکاران محلی برای رقابتهای بینالمللی تأکید کرد.
مشکل اصلی این ورزشکاران کمبود تجهیزات است. آنها اغلب با کفشهای ورزشی کهنهای که از طریق کمکهای اهدایی از فرانسه جمعآوری شده و گاهی قابل استفاده نیستند، تمرین میکنند. با وجود این چالشها، انگیزه آنها صرفاً پول نیست؛ عشق به دویدن نیروی محرکه اصلی است. نایرینا و همتیمیهایش، مانند جین کلود راکاتونیرینا (دیری)، هر روز مسافتهای طولانی را در اطراف شهر و حتی مسیرهای سربالایی تمرین میکنند تا آمادگی خود را حفظ کنند.
- باشگاه کراون که در ابتدا با هدف حمایت از رانندگان شکل گرفت، اکنون به مرکزی برای پرورش استعدادهای دو میدانی تبدیل شده است.
- یان مایت با ایجاد یک برنامه اعتبارات خرد، به رانندگان کمک کرد تا وسایل نقلیه خود را بخرند و هزینههای روزمره شغلیشان کاهش یابد.
- ورزشکاران باشگاه اغلب بدون ساعت مچی تخصصی یا کفشهای مناسب مسابقه در رقابتها شرکت میکنند.
- هایا نایرینا اخیراً در مسابقه ماسکارینها در رویداد Grand Raid در رئونیون، به مقام دوم دست یافت و ثابت کرد که میتوان با قابلیتهای ذاتی بر محدودیتها غلبه کرد.
- با وجود نتایج چشمگیر، مربی باشگاه از بیتوجهی مقامات محلی به دو و میدانی ابراز نارضایتی کرده است.
“من برای پول نمیدوم؛ به هر حال، در ماداگاسکار، هیچکس نمیتواند از طریق ورزش زندگی کند. من میدوم چون آن را دوست دارم.”
یان مایت در مورد پتانسیل آنها گفت: “این افراد احتمالاً میتوانند نتایجی کسب کنند که به سرعت آنها را به سطح حرفهای برساند.”
این دستاوردها، بهویژه موفقیتهایی مانند کسب مقام دوم نایرینا در یک رقابت بینالمللی، نشاندهنده قدرت روحی فوقالعاده این افراد در برابر فقر و کمبود منابع است. چالش اصلی اکنون تبدیل شدن به ورزشکاران حرفهای است که نیازمند حمایت مالی پایدار، تغذیه مناسب و تجهیزات بهروز است، موضوعی که در حال حاضر توسط رئیس و همسرش تأمین میشود.
