نقد کنسرت دیفتونز: کهنه‌سربازان آلت-متال پس از ۳۸ سال همچنان تازه به نظر می‌رسند

رنسانس غیرمنتظره گروه Deftones در سال ۲۰۲۶

گروه Deftones، یکی از چهره‌های برجسته ژانر آلت-متال (Alternative Metal)، پس از گذشت بیش از سه دهه از انتشار اولین آلبوم خود، شاهد افزایش چشمگیر موفقیت تجاری هستند. این افزایش، که به گفته خواننده اصلی، یعنی چینو مورنو، آن‌ها را “از همیشه بزرگتر” کرده است، از افزایش شدید شنوندگان ماهانه در پلتفرم‌هایی مانند اسپاتیفای (از ۲ میلیون به ۱۷ میلیون نفر) مشهود است. این پدیده تا حدی به دلیل وایرال شدن آهنگ‌هایشان در تیک‌تاک رخ داده است، هرچند دلایل دقیق این اقبال میان نسل‌های جوان همچنان محل بحث است؛ برخی آن را به نمونه‌برداری رپرهای ایمو از موسیقی آن‌ها نسبت می‌دهند و برخی دیگر آن را به پدیده‌ای به نام “Hornycore” که بر اساس “لحن‌های جنسی” مورنو دسته‌بندی می‌شود، ربط می‌دهند.

کنسرت آن‌ها در سالن BP Pulse Live بیرمنگام با حضور جمعیتی ۱۵,۰۰۰ نفری، ترکیبی از متال‌هد‌های قدیمی با ژاکت‌های چرمی و گات‌های نوجوانی را به نمایش گذاشت که نشان‌دهنده گستره نفوذ جدید گروه بود. گروه با پخش کلیپ‌های سایکدلیک از فیلم هنری آوانگارد “کوهستان مقدس” (Holy Mountain) اثر آلخاندرو خورودوفسکی در پس‌زمینه، اجرای خود را آغاز کرد. این همنشینی بصری با ماهیت موسیقی Deftones همخوانی داشت؛ آن‌ها که زمانی زیر چتر نو-متال (Nu-Metal) دسته‌بندی می‌شدند، همیشه عرض باند موسیقی وسیع‌تری نسبت به هم‌نسلان خود داشتند.

سادگی و پیچیدگی موسیقی Deftones

برخلاف تصور رایج از نو-متال که بر ریف‌های کوبنده و هیپ‌هاپی استوار بود، Deftones از ابتدا دارای دمای عاطفی متفاوتی بود. استفاده از خطوط بیس فلنج‌دار و گیتارهایی با افکت‌های سنگین در آهنگ‌هایی نظیر “Change (In the House of Flies)” نشان‌دهنده آشنایی عمیق آن‌ها با آثار گروه‌هایی چون Siouxsie and the Banshees و The Cure است. نکته قابل توجه، غوطه‌وری آن‌ها در آلبوم Loveless از گروه My Bloody Valentine است که آن‌ها را به نوعی احیاکننده شگیدیز در ژانر خود بدل کرد، حتی پیش از ظهور موج رسمی شگیدیز (Shoegaze) در سال ۲۰۲۶.

نتیجه این ترکیب، فضایی است که به جای خشم نوجوانی، حسی تأمل‌برانگیز و مالیخولیایی را منتقل می‌کند. صدای مورنو بیشتر شبیه به نجوا بر فراز آشوب است تا بیان صریح هیجانات جنسی. این کیفیت هنری بالا باعث شده است که حتی هنگامی که گروه به سراغ قطعات آلبوم جدیدشان مانند Private Music می‌رود، شور و شوق مخاطبان افت نکند، زیرا کیفیت موسیقی حفظ می‌شود.

• ترکیب ژانری متمایز: آن‌ها ریف‌های سنگین را با بافت‌های صوتی مبهم و موج‌دار گیتار مانند شگیدیز ترکیب می‌کنند.
• طول عمر موسیقیایی: علی‌رغم قدمت ۴۰ ساله از تشکیل گروه، موسیقی آن‌ها به‌روز و غیر نوستالژیک به نظر می‌رسد.
• جذابیت برای نسل جدید: موفقیت اخیر نشان می‌دهد که مخاطبان جوان به یک افسانه قدیمی جذب نشده‌اند، بلکه به صدایی که کاملاً حس حال حاضر موسیقی را منعکس می‌کند، علاقه‌مند شده‌اند.
• تأثیر تیک‌تاک: وایرال شدن آهنگ‌هایی چون “Be Quiet and Drive (Far Away)” و “Cherry Waves” توانسته است جایگاه گروه را در صدر توجهات عمومی تثبیت کند.