از امپراتوری شر تا تیم دست‌کم گرفته شده سوپر بول: آیا دوست داشتن پاتریوتز خوب است؟

تغییر چهره نیوانگلند پاتریوتز: از تهدید تا تیم دوست‌داشتنی

تیم نیوانگلند پاتریوتز که از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۹ تحت هدایت تام برادی و بیل بلیلچیک شش قهرمانی سوپر بول به دست آورد، به “امپراتوری شر” شهرت یافته بود؛ تیمی که به دلیل پیروزی‌های مداوم و رویکرد سردشان، مایه آزار و ناراحتی طرفداران تیم‌های دیگر شده بودند. این دوران با موفقیت‌های بی‌سابقه، رسوایی‌های کوچک و بزرگ، و جوی از غرور همراه بود که باعث شد بسیاری از لیگ متنفر شوند. اما دوران افول آغاز شد؛ ابتدا جدایی برادی، سپس رفتن بلیلچیک و در نهایت تبدیل شدن تیم به وضعیتی عادی و بدون درخشش سابق، احساسات نسبت به این فرانچایز را تغییر داد.

در حال حاضر، پاتریوتز با هدایت سرمربی جدید، مایک ورابل، شکل جدیدی به خود گرفته است. ورابل که خود از بازیکنان سابق و بخشی از تیم قهرمان اولیه بود، فضایی متفاوت ایجاد کرده است. او که شخصیتی کاریزماتیک و در عین حال تاکتیکی دارد، توانسته است تیم را متحول سازد. این تیم که اکنون به عنوان تیم دست‌کم گرفته شده (underdogs) پا به سوپر بول می‌گذارد، یادآور روزهای ابتدایی قهرمانی‌شان است، زمانی که به عنوان تیم‌های سرسخت و مورد تحسین مورد توجه بودند.

تأثیر مایک ورابل بر فرانچایز

ورابل با ترکیبی از سخنرانی‌های انگیزشی و زیرکی تاکتیکی، که در آن بر “فوتبال موقعیتی” تأکید دارد، تیم را بازسازی کرده است. او که پیشتر در تایتانز موفق بود، در نیوانگلند نیز توانست از تیمی با چهار برد در فصل قبل، تیمی بسازد که ۱۴ برد کسب کرد و به سوپر بول رسید. او نه تنها مربیگری می‌کند بلکه در امور جذب بازیکن نیز نقش کلیدی دارد و توانسته است بازیکنان کم‌ارزش یا طرد شده را تحت تأثیر شخصیت خود قرار دهد.

• ورابل به عنوان یک بازیکن و مربی برای یک فرانچایز، سابقه منحصربه‌فردی دارد و در صورت پیروزی در سوپر بول، تبدیل به اولین فردی خواهد شد که این موفقیت را برای یک تیم به دست می‌آورد.
• سبک بازی جدید پاتریوتز بیشتر شبیه به “دعوا در بار” است تا پیروزی‌های قاطع و دندان‌شکن گذشته؛ آن‌ها با نتایج نزدیک پیروز می‌شوند که جذابیت خاصی به آن‌ها بخشیده است.
• پایگاه اصلی قدرت کنونی تیم، دفاع مستحکم و حضور کوارتربک جوان و بااستعداد دریک می است.
• ورابل توانسته است هاله تاریک و فرسایشی دوران پایانی بلیلچیک-برادی را از بین ببرد و تیم را opět دوست‌داشتنی سازد.

«شما زندگی من را تغییر دادید، مربی»، این جمله‌ای است که بازیکنان پس از قهرمانی در مسابقات مهم به ورابل می‌گویند و نشان‌دهنده احترام عمیق آن‌هاست.

برخی از منتقدان همچنان به مالک تیم، رابرت کرافت، اشاره می‌کنند؛ کسی که به دلیل روابطش با سیاستمداران و همچنین اتهامات علیه برخی از بازیکنان کلیدی مانند کریستین بارمور و استفان دیگز، همچنان سایه‌ای بر تیم انداخته است.

با وجود چالش‌های خارج از زمین و مسائل مالکیت، به نظر می‌رسد مایک ورابل موفق شده است قلب هواداران را دوباره به دست آورد. پاتریوتز امروزی، تیمی انسانی‌تر، با انگیزه‌تر و جذاب‌تر است که برای پیروزی می‌جنگد، نه صرفاً برای حفظ سلطه. این تغییر هویت باعث شده است که تماشای مسابقات آن‌ها برای بسیاری دوباره لذت‌بخش شود.