احتمال برگزاری المپیک ۲۰۴۰ در شمال انگلستان با حمایت اندی بورنهام
رهبران منطقه شمال انگلستان از دولت درخواست حمایت برای میزبانی چندشهری المپیک و پارالمپیک ۲۰۴۰ میکنند و معتقدند که میزبانی مجدد لندن منصفانه نیست.
پیشنهاد میزبانی چندشهری المپیک ۲۰۴۰ توسط شمال انگلستان
رهبران مناطق شمالی انگلستان طرحی را برای میزبانی مشترک المپیک و پارالمپیک ۲۰۴۰ مطرح کردهاند تا منطقهای را که مدعی است از «داستان ملی» کنار گذاشته شده است، تقویت کنند. این پیشنهاد که شامل چندین شهر با جمعیتی بالغ بر ۱۵ میلیون نفر است، به طور رسمی از سوی ۱۱ رهبر سیاسی منطقه به وزیر فرهنگ، لیزا ناندی، ارائه شده است. این حرکت در حالی صورت میگیرد که صادق خان، شهردار لندن، نیز تمایل خود را برای میزبانی مجدد این شهر در سال ۲۰۴۰، علیرغم میزبانی در سال ۲۰۱۲، اعلام کرده بود.
اندی بورنهام، شهردار منچستر بزرگ، به شدت با ایده میزبانی چهارم لندن مخالفت کرده و معتقد است که میزبانی شمالی «آن چیزی است که بریتانیا در حال حاضر به آن نیاز دارد» و از نظر اخلاقی «منصفانه یا درست» نیست که لندن بار دیگر میزبان باشد. این موضوع بر شکاف شمال و جنوب در انگلستان تأکید دارد و هدف آن ایجاد «فرصتی برای یک نسل» جهت تسریع بازآفرینی، متعادلسازی مجدد اقتصاد و بازنگری در تصورات بینالمللی از انگلستان است.
- رهبران مدعی هستند که این امر به توزیع عادلانهتر رویدادهای ورزشی بزرگ بینالمللی در سراسر کشور کمک خواهد کرد.
- اولویت کمیته بینالمللی المپیک برای رویدادهای چندشهری، فرصتی برای این منطقه ایجاد کرده است.
- منطقه شمال دارای سابقه ورزشی غنی، از جمله شفیلد، خاستگاه قوانین اصلی فوتبال در سال ۱۸۵۸ است.
- هدف این است که از میراث پیچیده و پرهزینه بازیهای لندن ۲۰۱۲ که بیش از بودجه اولیه هزینه داشت، اجتناب شود.
- لک کمپبل، شهردار ریفرم UK هال و یورکشایر شرقی، بر اهمیت رویداد برای الهامبخشی به نسلهای جوان منطقه تأکید کرد.
سر برندن فاستر، بنیانگذار مسابقه Great North Run، اظهار داشت: «هنگامی که دولت میزبان رویدادهای ورزشی جهانی را تأمین مالی میکند، باید اصل راهنمای آنها رویکرد ملی متعادل باشد.»
استیو رادرهام، شهردار منطقه شهر لیورپول، این میزبانی را «فرصتی یکبار در عمر برای نزدیکتر کردن المپیک به جوامع عادی» دانست که احساس میکنند از داستان ملی کنار گذاشته شدهاند.
در مجموع، این پیشنهاد نه تنها یک هدف ورزشی، بلکه یک ابزار سیاسی و اقتصادی مهم برای رهبران شمال انگلستان تلقی میشود تا بر نابرابریهای منطقهای تأکید کرده و حمایت دولت مرکزی را برای توسعه زیرساختها و اقتصاد منطقه جلب کنند.
