بررسی نقش مخفیانه و ویرانگر وکلای ICE در برنامه اخراج ترامپ
وکلای ICE در نیویورک بیش از ۱۰۰,۰۰۰ دلار حقوق میگیرند و مزایای سخاوتمندانهای دارند، در حالی که کارشان نقشی حیاتی در دستور کار اخراج ترامپ ایفا میکند.
نقش محرمانه وکلای اجرای قوانین مهاجرت و گمرک (ICE)
این مقاله به بررسی نقش مهم و اغلب نادیده گرفته شده وکلای ICE در دیوانهای مهاجرت ایالات متحده، به ویژه در دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ میپردازد. این وکلا که حقوقی بیش از ۱۰۰,۰۰۰ دلار در سال دریافت میکنند، وظیفه ارائه motions برای اخراج غیرشهروندان از آمریکا را بر عهده دارند و به عنوان “ماشین اخراج” عمل میکنند. فعالیتهای آنها در دادگاهها، با تغییرات رویهای چشمگیری همراه بوده که هدف اصلی آن محدود کردن و تقریباً از بین بردن امکان پناهندگی بوده است. وکلایی مانند استفانی رودریگز، که از کار خود دچار اضطراب شدید شده بود، در نهایت از سمت خود استعفا دادند، و این استعفاها اغلب با سکوت دنبال میشود زیرا وکلای سابق از “لیست سیاه شدن” در مشاغل آینده میترسند.
برخلاف سیستم دادگاههای کیفری، متهمان نقض قوانین مهاجرت حقی برای داشتن وکیل رایگان ندارند. وکلای ICE در این محیط، که منتقدان آن را “دادگاههای نمایشی” مینامند، با فشارهایی مواجه هستند تا تصمیمات ضد مهاجرت دولت را پیش ببرند. این وکلا اغلب از استراتژیهایی مانند “pretermission” استفاده میکنند که به معنای لغو فوری درخواست پناهندگی بدون رسیدگی کامل است، اقدامی که نرخ اعطای پناهندگی را به شدت کاهش داده است.
تضاد بین زندگی شخصی و وظایف حرفهای
پروفایلهای عمومی این وکلا در نیویورک نشان میدهد که آنها اغلب متخصصان شهری موفق هستند که از زندگی اجتماعی غنی لذت میبرند و در مدارس معتبر حقوق تحصیل کردهاند (مانند کلمبیا، NYU و فوردهام). با این حال، در دادگاه، آنها با لحنی مطیعانه عمل میکنند و اغلب نقش یک بوروکرات بیطرف را ایفا میکنند. برخی از آنها (به ویژه وکلای مرد سفیدپوست) این کار را به عنوان نوعی وطنپرستی و تلاش برای حفظ امنیت کشور توجیه میکنند، در حالی که برخی دیگر (اغلب زنان) آن را صرفاً فرآیندی خنثی میدانند که تابع قانون است؛ توجیهی که جامعهشناس دیلان فارل-برایان آن را “درونیسازی ناآگاهانه وظیفه” و یادآور مفهوم “ابتذال شر” هانا آرنت دانسته است.
- وکلای ICE در دیوانهای فدرال نقش حیاتی در اجرای سیاستهای اخراج دولت دارند.
- بسیاری از وکلای کنار کشیده شده از سوابق کاری در حقوق مهاجرت و دفاع از حقوق بشر برخوردار بودهاند، اما استعفایشان دشوار است.
- نرخ اعطای پناهندگی در دوره مورد بررسی به شدت کاهش یافته و اتکا به روشهایی مانند “pretermission” افزایش یافته است.
- برخی وکلای سابق نگران “بکلست” شدن هستند، حتی کسانی که خود از خانوادههای مهاجر هستند.
- وکلای سابق مانند وِرونیکا کاردناس و اندی ویرا-ریورا اکنون به دفاع از مهاجران روی آوردهاند.
یک قاضی سابق مهاجرت، جورج پاپاس، اظهار داشت: “پناهندگی اکنون مرده است.”
وکلای زن گاهی اوقات استدلال میکنند که وظیفه آنها صرفاً اجرای قانونی است که “لزوماً ما را قادر نمیسازد کاری را انجام دهیم که عموم مردم آن را درست میدانند.”
در نهایت، در حالی که وکلای ICE مزایای شغلی قابل توجهی برخوردارند، فشار حرفهای و اخلاقی ناشی از نقششان در اخراجهای گسترده، برخی از آنها را به ترک این سمت واداشته است. برای بسیاری دیگر، ترس از پیامدهای شغلی ناشناخته مانع از علنی کردن مخالفتشان میشود.
