بررسی آلبوم جدید Mandy, Indiana با عنوان URGH

آلبوم خشن و رقص‌آور “URGH” از گروه Mandy, Indiana

این نقد به معرفی و تحسین آلبوم جدید گروه Mandy, Indiana با نام URGH اختصاص دارد. برخلاف رویه معمول نویسنده که به معرفی آثار قدیمی‌تر می‌پردازد، این آلبوم جدید به شدت توجه او را جلب کرده و تاکنون بهترین اثر سال ۲۰۲۶ از نظر او محسوب می‌شود. گروه در این اثر، نسبت به آلبوم پیشین خود یعنی I’ve Seen a Way، به سطح کاملاً جدیدی از انرژی دست یافته است.

خواننده اصلی، Valentine Caulfield، رویکردی سرسختانه‌تر را در پیش گرفته است. بخش عمده‌ای از اشعار به زبان فرانسوی است، اما حتی بدون درک زبان، می‌توان حس انزجار و خشم را در آن احساس کرد. در قطعه‌ای مانند “Magazine”، لحن Caulfield سرشار از تحقیر است. در حالی که در کارهای قبلی بیشتر حالت خودنمایی یا سخنرانی داشت، در URGH او به شکلی خشمگینانه فریاد می‌زند. خشم بی‌کلام موجود در عنوان آلبوم در صدای هیس تهدیدآمیز او منعکس شده است که در قطعه انگلیسی‌زبان “I’ll Ask Her” به اوج خود می‌رسد.

صدای موسیقی و ساختار آلبوم

سازبندی آلبوم به گونه‌ای است که گویی مستقیماً با یک بلندگوی قوی به صورت شنونده شلیک می‌شود. Alex Macdougall، درامر گروه، نواخت‌های خود را تیزتر کرده و ریتم‌هایی بسیار محکم ایجاد می‌کند که یادآور ترکیب سبک dance-punk گروه LCD Soundsystem با حال و هوای تهاجمی موسیقی کورالی فارژ (Coralie Fargeat) در فیلم Revenge است. اگر در I’ve Seen a Way سینت‌سایزرها و گیتارها ناموزون و ناراحت‌کننده بودند، در URGH این صداها “مخرب” تلقی می‌شوند، انگار حضور در اتاق ضبط باعث درد فیزیکی می‌شد؛ با این حال، آهنگ‌ها به طرز شگفت‌آوری جذاب‌تر شده‌اند.

نکته قابل توجه این است که گروه در این آلبوم هیچ‌گونه مصالحه‌ای نکرده و صدای خود را رویاروتر ساخته، اما در عین حال توانسته است این انفجارها و خشم را به قطعاتی واقعاً موزون و گیرنده تبدیل کند. قطعاتی مانند “Magazine”، “Try Saying”، “Life Hex” و “Cursive” مدام در ذهن تکرار می‌شوند و شنونده را ناخودآگاه به حرکت وامی‌دارند.

• آلبوم URGH ترکیبی از سبک‌های ‘80s no wave، ‘90s industrial و ‘00s dance punk است.
• موسیقی تهاجمی‌تر شده اما در عین حال فوق‌العاده رقص‌پذیر است.
• اشعار عمدتاً فرانسوی هستند و حس خشم و کنتراست بالا را منتقل می‌کنند.
• گروه در این اثر قطعات گیرا را قوی‌تر، بخش‌های پر سر و صدا را بلندتر و قسمت‌های ریتمیک را پرجنب‌وجوش‌تر کرده است.
• آلبوم در پلتفرم‌های مختلفی از جمله BandCamp، Spotify و Apple Music در دسترس است.

“URGH چیزی است که باعث درخشش Mandy, Indiana شده بود، اما در مقیاس بزرگتر: بخش‌های سنگین سنگین‌تر، بخش‌های پر سر و صدا پر سر و صداتر، و بخش‌های جذاب، جذاب‌تر.”

Valentine Caulfield در "Magazine" چنان با نفرت زمزمه می‌کند که انگار به صورت شنونده تف می‌کند: “Je viens pour toi / Alors vas-y cours”.

در مجموع، URGH نمایشی قدرتمند از موسیقی سیاسی، پیشگویانه و در عین حال بسیار قابل رقص است که توسط گروهی از پیشتازان سبک‌های گوناگون خلق شده است. این آلبوم ثابت می‌کند که موسیقی هیجان‌انگیز لزوماً نباید خوشایند باشد تا تأثیرگذار باشد.