میکرودوزینگ برای افسردگی تقریباً به اندازه نوشیدن قهوه موثر است
یک مطالعه جدید نشان میدهد که فواید میکرودوزینگ مواد روانگردان برای افسردگی ممکن است ناشی از اثر پلاسیبو باشد. بیمارانی که دارونمای کافئین دریافت کردهاند، نتایج بهتری نسبت به گروه مصرفکننده LSD داشتند.
میکرودوزینگ و افسردگی: نقش اثر پلاسیبو
مطالعه جدید شرکت بایوفارمای استرالیایی مایندبایو نشان میدهد که میکرودوزینگ مواد روانگردان مانند LSD برای درمان افسردگی بالینی ممکن است موثر نباشد. این تحقیق که بر روی 89 بیمار مبتلا به اختلال افسردگی اساسی انجام شد، نشان داد بیمارانی که دارونمای کافئین دریافت کردند، نتایج بهتری در مقیاس MADRS داشتند تا کسانی که دوزهای کوچک LSD مصرف کردند.
- پژوهشگران از طرح "دوطرفه کور" استفاده کردند تا انتظارات بیماران را مدیریت کنند
- بیماران به گروههای LSD، کافئین یا متیلفنیدات تقسیم شدند (اگرچه گروه سوم واقعاً دارو دریافت نکردند)
- نتایج با مطالعه قبلی همین شرکت که بهبود 59.5 درصدی نشان داده بود، در تضاد است
- جیم فادیمان، محقق قدیمی روانگردانها، این یافتهها را به دلیل استفاده از دارونمای فعال رد میکند
"اثر پلاسیبو در مطالعات روانگردانها قویتر از چیزی است که انتظار داریم" - جی ای اولسون
"اگر اثرات قابل اندازهگیری و تکرارپذیر باشند، مهم نیست که ناشی از LSD باشند یا اثر پلاسیبو" - آیالت والدمن
این یافتهها سوالات مهمی درباره نقش انتظارات بیمار و محیط درمانی در نتایج میکرودوزینگ مطرح میکند.
