توافق موقت آمریکا و روسیه برای تمدید ۶ ماهه معاهده استارت نو
آمریکا و روسیه بر سر پایبندی به معاهده کنترل تسلیحات استارت نو برای شش ماه آینده به توافق رسیدهاند تا مذاکرات برای بهروزرسانی آن آغاز شود.
توافق موقت آمریکا و روسیه بر سر معاهده استارت نو
بر اساس گزارش اکسیوس، ایالات متحده و روسیه به توافقی دست یافتند تا برای مدت شش ماه به مفاد معاهده کاهش تسلیحات راهبردی (استارت نو) پایبند باشند. این توافق پس از انقضای رسمی پیمان در روز پنجشنبه حاصل شد و هدف آن فراهم کردن زمان لازم برای مذاکرات پیرامون بهروزرسانی این پیمان مهم است. معاهده استارت نو تنها سازوکار اصلی کنترلکننده زرادخانههای هستهای دو کشوری است که در مجموع حدود ۸۵ درصد کلاهکهای هستهای جهان را در اختیار دارند. این توافق، سقف تعداد کلاهکهای هستهای قابل استقرار را بر روی زیردریاییها، موشکها و بمبافکنها تعیین کرده و شامل سازوکارهای حیاتی برای ایجاد شفافیت است.
مذاکرات در حاشیه گفتوگوهایی در ابوظبی میان نمایندگان رؤسای جمهور دو کشور انجام شد. مقامات آمریکایی تأکید کردند که این توافق موقت به معنای عمل کردن طرفین «با حسن نیت» خواهد بود و مذاکراتی برای یک توافق احتمالی جدید در این بازه شش ماهه صورت خواهد گرفت. همزمان، مرکز فرماندهی اروپایی ارتش آمریکا (EUCOM) نیز از سرگیری گفتوگوهای نظامی با روسیه خبر داد که از سال ۲۰۲۱ متوقف شده بود.
- روسیه پیشتر پیشنهاد تمدید کوتاهمدت را داده بود، اما وزارت خارجه این کشور از عدم پاسخگویی سازنده انتقاد کرده بود.
- یکی از دلایل اصلی تردید کاخ سفید برای تمدید بلندمدت، عدم شمول چین در این معاهده است، زیرا پکن زرادخانه هستهای خود را به سرعت در حال توسعه میداند.
- کارشناسان کنترل تسلیحات سهجانبه را فعلاً به دلیل نابرابری زرادخانهها عملی نمیدانند.
- هنوز توافق رسمی امضا نشده و لازم است توسط رؤسای جمهور تأیید شود؛ یک مقام آمریکایی اشاره کرد که این توافق باید «به شکل دستدادن» باشد زیرا تمدید رسمی از نظر قانونی پیچیده است.
یک مقام آمریکایی به آکسیوس گفت: «با روسیه توافق کردیم با حسن نیت عمل و گفتوگویی را درباره راههایی برای بهروزرسانی آن آغاز کنیم.»
سخنگوی کرملین اظهار داشت: «روسیه آماده گفتوگو با ایالات متحده درباره محدودسازی تسلیحات تهاجمی راهبردی است، اگر واشنگتن پاسخ سازنده بدهد.»
این توافق موقت، هرچند با وجود پیچوپیچهای سیاسی و عدم تمایل چین به پیوستن، یک گام در جهت حفظ نظارت بر بزرگترین زرادخانههای هستهای جهان برای نیم سال آینده محسوب میشود و راه را برای دیپلماسی در زمینه کنترل تسلیحات قرن بیست و یکم باز نگه میدارد.
